Geperst (28): Bij (1)

geperst bij (3) (Custom)Vanmorgen wandelden we over de Tongerense Heide om eens te kijken hoe paars het daar is en om wat platen te schieten voor een fotoserie over bloeiende heide waar ik mee bezig ben. Maar ik kom vooral met een verhaal thuis.

Het valt ons eerlijk gezegd wat tegen daar. Lang niet zo paars als bijvoorbeeld de Renderklippen, waar weliswaar jammer genoeg veel dode stukken zitten, maar de bloeiende heide de vlakte wel voor een groot deel paars kleurt. Als we over het Van Manenspad terug richting parkeerplaats bij de Le Chevalierlaan lopen, zien we uit de verte iets glimmen en iets geels. Iets verder zien we dat er naast de Tepelbergweg wat bijenkasten staan. Twee mannen buigen zich er overheen. Ik haal ze met de zoomlens wat dichterbij en maak een foto en even later nog een. Als we de kruising met de Tepelbergweg zijn gepasseerd, bedenk ik me ineens. Jan van de Vlekkert is in culinair opzicht weer eens geëxplodeerd en heeft voor zijn rubriek 'Met pEPEr en zout' wat goddelijke recepten met honing bedacht. Ik heb al wat foto’s van bijenkasten voor hem gemaakt, maar een foto van imkers die met een honingraat in de weer zijn, heb ik nog niet. Dus besluiten we alsnog even naar die imkers te lopen. Kunnen we meteen even kijken hoe het met de honingoogst is.

geperst bij (1)

In eerste instantie blijven we op eerbiedwaardige afstand staan. Ik zie dat één van beide mannen een imkerspijp met ingebouwde ‘ventilator’ in zijn mond heeft en de ander een sigaret en dat de kasten open zijn. Ik maak wat foto’s en krijg meteen een reactie. ,,Kom maar dichterbij hoor. Het zijn Turkse bijen, die zijn lui en steken niet’’, zegt één van de heren. M’n meisje blijft met de honden staan, maar ik loop erheen. De mannen nuanceren hun eerdere opmerking en noemen het bijenras waar ze mee werken. De naam ben ik alweer vergeten, maar het moeten beestjes zijn die tam en totaal niet agressief zijn.

geperst bij (2)

Aan het dialect van de heren hoor ik meteen dat ze uit deze streek komen. Klopt, ze wonen in Nunspeet en de man met de baard zwierf hier in zijn kindertijd al rond. Terwijl hij een raat laat zien en beide imkers zich daarmee laten fotograferen, bejubelen ze de omgeving. ,,Je zult maar in Amsterdam wonen. Ik heb in Amsterdam gestudeerd, Nou, als je geen Amsterdams praat, ben je boer hè. Voor Amsterdammers is iedereen die uit het oosten komt, een boer. Die lui hebben geen idee hoe mooi het hier is. Ik heb wel eens Amsterdammers bij ons laten logeren. Gingen we fietsen en vroegen ze na vijf minuten al of  ik de weg nog wel wist omdat ze bang waren dat ze zouden verdwalen. Stond er een eind verder een wild zwijn midden op een pad, durfden ze niet verder.’’

Het klopt dat de heide er hier minder mooi bij staat dan op de Renderklippen, weten ze. ,,Daar en op het artillerieschietterrein bloeit de hei altijd een week eerder. Dat komt door de grondsoort, die verschilt. Ben je hier bekend? Als je over de heuvel daar loopt, zie je aan de linkerkant een groot ven. Daar zijn er meer van. Het is hier natter dan op de Renderklippen. Een aantal jaren geleden hebben ze de Tongerense Heide – aan die kant is het van het Landgoed Tongeren en aan deze kant van Het Geldersch Landschap – gemaaid. Dat kun je zien, want het zijn allemaal jonge heidestruiken. Dat moet, je moet heidestruiken onderhouden, je moet maaien of afplaggen. Anders krijg je van die heel grote heidestruiken en dan gaat zo’n struik op den duur dood. Dat zie je nu dus op de Renderklippen.’’

geperst bij (3)

Ik voel me gerustgesteld door de opmerking over de vredelievende aard van deze bijensoort, maar waag me niet in de vliegroute en maak daarom nog wat foto’s vanaf de zijkant, waar ik zie dat de bijen druk in de weer zijn.

Als de man die me aan de kerstman doet denken de kast weer dicht doet, zijn gereedschap aan zijn kameraad geeft en met behulp van twee stokken naar de op het pad staande auto loopt, slaat hij met een van zijn stokken tegen een paar heidestruiken. Een wolk van stuifmeel wordt meegevoerd door de zachte wind. ,,Dat moet je hebben. Als je zulke stuifmeelwolken ziet, wordt het een goed heidehoningjaar’’, weet hij.

Ze zwiepen de achterklep van de auto open en gaan op hun gemak even zitten. En dan komen de verhalen, vooral van de man met de baard.

,,Nunspeet is een mooi dorp, maar o zo christelijk. Epe niet hè. Nou, Nunspeet bestaat uit vier dorpen: Nunspeet, Hulshorst, Elspeet en Vierhouten. Nunspeet, Hulshorst en Elspeet zijn heel christelijk, maar dat heel kleine dorpje Vierhouten dat er tussenin ligt niet hoor. Totaal niet. Maar daar kun je niet wonen. Het is een dorp voor miljonairs en het is er vooral in de weekends zó druk. De hele dag rijden er groepen van wel twintig motoren. Wat een lawaai. Het is ook een toeristendorp, het barst er van de toeristen. Ik heb er nog gewerkt. Ik weet nog dat camping de Paasheuvel, die vroeger van de arbeidersjeugdcentrale was, 75 jaar bestond. Toen is er een soort monument geplaatst. Zie het maar als drie stokken die met een punt naar elkaar wezen en rechtop op een steen stonden. Hebben ze in Vierhouten drie bezemstelen ook met de uiteinden tegen elkaar geknoopt en daar tegenover neergezet. Hebben ze er een blik van een stoffer en blik aan gehangen. En een bordje bij gezet: ‘Blik op Vierhouten’. Het is er heel lang blijven staan.’’

 

- Wordt vervolgd -

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento