Een echte Kanjer (7): Beschermengel

Kanjer deel 7Ze hebben allebei een eigen karakter en een van de significante verschillen is dat Bikkel jachtinstinct heeft. Als hij een wild zwijn ruikt of ziet, stormt hij daar het liefst op af. Ook een kat, muis of egel ruikt hij van grote afstand. Kanjer heeft niets tegen wild en staat er altijd rustig naar te kijken, ook als hij er vlakbij is.

Hij straalt een bepaalde mate van rust, zelfvertrouwen en vredelievendheid uit waardoor wilde varkens niet meteen voor hem op de loop gaan, maar wel op hun hoede zijn en mateloos ontzag hebben. Dat blijkt onder meer als op de Hoge Weerd het fiets- en voetpad en de tussenliggende groenstrook worden versperd door twee zeugen en een stuk of tien biggetjes, die niet aan de kant gaan als ik vlakbij ze ga staan en zeg dat ze vrij baan moeten maken. De volwassen dieren kijken me even aan, maar gaan meteen weer verder met waar ze mee bezig waren; de graspollen vliegen me bijkans om de oren. Ze vluchten pas in paniek weg als ik Kanjer, die met Bikkel en zijn bazin op nog geen tien meter afstand staat te wachten, dichterbij laat komen en hij op mijn verzoek even blaft.

Eén keer maakt hij zich wel kwaad op een keiler, die op de Hoge Weerd achter de loslopende Bikkel aan zit. Als de kleine uit de struiken komt stormen, uitglijdt en op de grond ligt, zit het wilde zwijn hem ineens op de hielen en maakt hij aanstalten om Bikkel eens even flink te grazen te nemen. Maar op datzelfde moment ziet hij op een paar meter afstand Kanjer, die aan de riem zit, zich groot maakt en angstaanjagend gromt; hij is klaar om aan te vallen. Nou, berg je dan maar. Het varken kijkt naar Bikkel, naar Kanjer, naar Bikkel en weer naar Kanjer en besluit dan heel verstandig eieren voor zijn geld te kiezen. Bikkel weet niet hoe snel hij achter Kanjer, die tevreden kwispelt, moet gaan staan: ‘Bij hem ben ik veilig’.

Kanjer deel 7 (11)Ook op andere momenten staat onze oudste altijd onmiddellijk klaar om onze kleinste te helpen. Bikkel is nogal gauw geïmponeerd door grote macho-honden, maar zodra hij dat laat merken, schiet Kanjer hem meteen te hulp. Dat levert weleens een knokpartij op.
Het verschil in karakter zit ‘m in de genen. De meeste voorouders van Bikkel hebben vermoedelijk vooral als speurhonden gewerkt, terwijl Kanjer uit een pakwerkersfamilie komt. Bikkels reukorgaan is veel beter ontwikkeld dan dat van Kanjer, hij is ook leniger en sneller, doet alles op souplesse. Kanjer is veel sterker, hij is één massief brok spieren en doet alles op pure kracht.

Als de jongste iets ziet wat hij niet kent, zoals een boomstronk die er eerder niet lag, bekijkt hij het op een afstandje en loopt hij er heel voorzichtig en met een omtrekkende beweging heen, klaar om te vluchten of zich te verdedigen als dat nodig is. Kanjer daarentegen is het prototype van een onverschrokken Mechelaar die nergens bang voor is of voor terugdeinst; hij maakt zich groot en stapt er onmiddellijk resoluut op af om te onderzoeken wat het is.

Een ander verschil tussen beiden is dat Bikkel gericht is op honden en Kanjer op mensen. Als we mensen met een hond tegen komen, is onze kleine totaal gefocust op de hond, terwijl onze grote teddybeer al heel snel zijn aandacht verlegt naar de mensen. Vooral als hij ruikt dat ze koekjes bij zich hebben. Dan gaat hij voor de persoon zitten, hem of haar strak en met een scheve kop aankijken en als er niet snel wordt gereageerd, slaat hij met z’n voet tegen een been. ,,Kom op, geef me eens iets lekkers.’’ In winkelcentra loert de jongste naar katten en maakt zijn neus overuren en neemt Kanjer een kijkje in elke winkel waarvan de deur open staat. ,,Hallo, ik ben Kanjer. Wat hebben jullie en wie zijn hier?’’

Ze hebben natuurlijk ook veel overeenkomsten. Instinctief voelen ze allebei aan dat ze voorzichtig en rustig moeten zijn met pups, kinderen en ouderen. Ofschoon ze geen kinderen gewend zijn, laten beiden toe dat een neefje van een jaar of 6 wel een uur bovenop hen ligt. Twee bevriende gezinnen die als de dood voor honden zijn, raken dankzij onze jongens hun angst kwijt. Een 7-jarig kind dat een aantal dagen in onze nabijheid vertoeft en hysterisch bang is voor honden omdat hij heeft gezien dat een vriendje door een viervoeter is gebeten, staat na drie dagen tennisballen met ze te gooien en ze te aaien. Z’n ouders slaan stijl achterover en hebben tranen in de ogen van ontroering.

Kanjer deel 7 (1)

Kanjer deel 7 (2)

Kanjer deel 7 (3)

Kanjer deel 7 (4)

Kanjer deel 7 (5)

Kanjer deel 7 (6)

Kanjer deel 7 (7)

Kanjer deel 7 (8)

Kanjer deel 7 (9)

Kanjer deel 7 (10)

 

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.