Daar is ze weer! 411: Zielig

Onlangs voelde ik me reuze zielig. Ik heb het niet gauw, maar dit was echt gewoon zielig!

 

Ik had een week vakantie. Schoonmoeder zou 80 worden en ik moest nog een week vakantie opnemen, dat leek me wel een goede gelegenheid. Toevallig kon ik in die week ook terecht bij de kaakchirurg en kreeg ik een nieuwe bril.

Nou is mijn gezondheid niet echt toppie. Ik heb behoorlijk slecht zicht zonder bril, maar ben reuze blij dat ik in deze tijd leef, met alle hulpmiddelen die er zijn, waaronder het op de juiste sterkte kunnen krijgen van glazen en deze nog dun geslepen kunnen krijgen ook. Ik had al een tijdje een ontsteking in mijn kaak, dus daar moest ook echt wat aan gedaan worden.

De operatie aan de kaak heb ik danig onderschat. Nou ja, meer de staat van mijn gebit/kaak. De chirurg bekeek de gemaakte foto`s en had een trieste mededeling: ik had niet alleen last van die ene kies, nee, het euvel was de kies er achter. En deze kon hij niet behouden, die moest er uit. Tijd om na te denken was er niet, hij moest er gewoon uit. En dan moest van de kies waar ik last te dacht te hebben, de wortelpunten verwijderd worden. (Apex-behandeling voor de kenners onder ons.) Die behandeling had ik al eens gehad, in mijn gedachten is het niet blijven hangen als ‘heftig, zeer vervelend, beperkend en pijnlijk’. In plaats van een kwartier later kwam ik een uur later uit de operatiekamer. Want de kies die er uit moest, was er één van het ‘hardnekkige type’, aldus de chirurg. Dus toen hij afbrak moesten ook nog alle wortels uitgeboord worden.

Zolang de verdoving werkte viel het nog mee. Daarna heb ik vijf dagen aan de zware pijnstilling gezeten. Eten en lachen ging moeilijk, door al dat hak- en breekwerk (het leek wel ‘de grote verbouwing’) leek alles ontwricht. En ondanks het koelen werd mijn wang dik.

En ik had ook net de nieuwe bril. Aangezien ik behoorlijke cilinders heb, is het erg belangrijk dat mijn bril goed afgesteld is. En sowieso moet ik altijd enorm wennen aan nieuwe sterktes in de glazen.
Het was maar goed dat ik vakantie had, ik kon op de bank hangen en slapen wanneer ik dat wilde zonder me schuldig te voelen.
Maar wat voelde ik me zielig, met zo`n dikke bakkes, met daarop scheef mijn nieuwe bril en slecht zicht.
Gelukkig herkende ik iedereen wel tijdens het feestje van schoonmoeder, alleen al die begroetingen met dikke knuffels waren wat pijnlijk.
En daardoor had ik de rest van het weekend weer wat slechter zicht.

 

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento