Daar is ze weer! 409: Ontmoeting

We hadden een mooie tocht gelopen en besloten even een stadje in te gaan. Eigenlijk vonden we dat we wel Eiskaffee verdiend hadden, dus we streken neer op een terrasje. Als ik in Duitsland ben, wil ik sowieso altijd Eiskaffee. Dat is uitgebreid met Kuchen en een Strammer Max. Maar alleen op vakanties, niet voor een dagtrip.

We zaten op een gezellig terrasje en echtgenoot ging naar het toilet. Ik genoot van de zon en mijn Eiskaffee. Opeens vroeg iemand wat in het Duits aan mij. En, heel bijzonder, ik antwoordde in het Engels. Dus de brave man schakelde ook over op het Engels.
Hij hoorde dat wij Nederlanders waren en vroeg waardoor we juist in dit gebied waren beland. Ik vertelde dat we van wandelen houden, dat we zo het Beierse Woud in konden en dat we de natuur hier zo mooi vonden. Hij vertelde dat hij daarvoor juist naar Nederland ging. Van jongs af aan bezocht hij al ons land. (Toch op zo`n zeven-en-een-half uur rijden er vandaan) Hij vertelde over Flammkuchen met dat zwarte spul, over Zandvoort en over zeilen op het IJsselmeer. Toen hij hoorde dat dat niet heel ver van ons vandaan was, verbaasde hij zich nog meer, dat we juist uitgerekend hier vakantie vierden.
Echtgenoot kwam terug van het toilet en hoorde ons praten. Hij mengde zich in het gesprek. Toen ik op weg naar het toilet was, hoorde ik de aardige Duitser zeggen: ,,Als het makkelijker is, we kunnen ook in het Duits praten, hoor!”

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento