Daar is ze weer! 408: Duits

Op de middelbare school was Duits in het tweede jaar verplicht. Ik vond het een drama. Want ik had toen nog een aversie tegen alles wat Duits was. En ik had een leraar die praatte met consumptie. En zoals hij Duits praatte, was het net of hij je continu liep uit te kafferen. Dat had ik bij de zachtaardige juf Frans helemaal niet. En ook niet bij de al zeer bejaarde leraar Engels.

Dus het Duits sloeg niet zo aan bij mij. Ik leerde braaf wat ik moest leren, maar verder dan een 5 op de cijferlijst kwam het niet. En ondanks dat ik al jaren in Duitsland kom en me aardig kan redden in het Duits (de Duitsers vinden al gauw dat je goed Duits praat, maar ik vermoed omdat zij geen enkel woord Nederlands spreken) mis ik soms wel wat. (Overigens, de leraar Duits bleek later toch wel aardig, hij had een koelkast te koop en toevallig kocht ik die. Hij heeft hem keurig op een karretje gezet en in Beekbergen in het Zusterhuis voor mij geïnstalleerd.)

Tijdens de vakantie liepen we een prachtige route rondom de Drachensee. Er was ook een parkeerplaats voor campers.
En dat was dan wel weer service; er was zelfs een wasserette, zodat de vakantiegangers daar hun wasje konden doen.

Volgens echtgenoot betekent ‘Wasserrettnung’ echter wat anders...

 

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Willem

    Inderdaad niet zo goed opgelet op school. Het is Rettung en niet Rettnung. Ik zelf heb van alles wat ik destijds op school heb geleerd later nergens zoveel profijt van gehad dan van mijn Engels en Duits. Maar ok, dat ligt voor iedereen anders.

Powered door Komento