Daar is ze weer! 399: Whitney

Op weg naar huis zette ik mijn radio aan. Twee presentatoren hadden het over een docu die op Netflix te zien was, over het leven van Whitney Houston.

Toen ik net op kamers woonde en mijn eerste salaris ontving, kocht ik een stereoset. En aangezien ik nog geen cassettebandjes had (oh, help, ik word oud) besloot ik om deze tegelijkertijd te bestellen bij de ECI als ik aan mijn verplichting (elk kwartaal een boek afnemen) voldeed.
Als de gids kwam bekeek ik deze likkebaardend, gek als ik ben op lezen. Het doornemen van de gids was een feestje op zich. En toen dus die stereoset, waarmee ook de muziek in mijn leven kwam.
Mijn eerste cassettebandje was van Withney.
Ik kende haar amper, want ik luisterde haast geen radio. Maar toen ik het eerste liedje gehoord had wist ik: ,,Wat een stem, engelachtig! “ en werd ik fan. (Net als de rest van de wereld, want haar talent werd niet alleen door mij opgemerkt.)
Bij de ‘Bodyguard’ zwijmelde ik helemaal weg.
Wat een leven…
En wat een leven had die vrouw.
Het was niet eerlijk, zo`n stem, zo`n gezicht, zo`n lijntje, zoveel acteertalent.

Ik bekeek een paar dagen later de docu. En heb er letterlijk om gejankt. Wat een leven, wat een verdriet. En … inderdaad een lijntje, maar dan wel door de neus …
Ik heb er zelfs een paar nachten beroerd van geslapen. (Kwam ook wel door de warmte, maar als ik dan wakker lag, dacht ik toch na over het leven van Whitney.)
Want dat er niemand ingreep, omdat velen afhankelijk waren van hun inkomsten van haar, dat kan ik nog begrijpen. Maar dat haar ouders en naaste familieleden niet ingrepen. Als je van iemand houdt. Er was sprake van misbruik in haar vroege jaren. Een jaloerse echtgenoot. Het leven wat ze leefde was geen sprookje, al leek het wel zo.
Ontluisterend was één van haar laatste concerten. De eens zo mooie, engelachtige en altijd zuivere stem, die was weg.
In plaats daarvan klonk het vals en eigenlijk was het eng wat voor geluid er uit dat mooie mens kwam.
Toen ze ook nog werd uitgejoeld stroomden de tranen me over de wangen. Zag dan niemand dat daar een ernstig zieke, aan allerlei drugs verslaafde, ooit zo stralende zangeres stond?

Er zijn op Netflix twee docu`s. Ik heb ze achter elkaar bekeken. In de tweede komt ook haar familie aan het woord. Een familie die meer aan eigen belang dan aan het belang van haar naaste dacht.
En misschien maakte me dat nog wel het meest verdrietig.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.