We hebben december weer overleefd. Het is elke keer weer een struggle for life, maar ook dit keer is het gelukt; we hebben alle feestdagen overleefd.  De kerststress, de verjaardag vande  jongste, de vakantie van de kids en de jaarwisseling.

De beide heren hebben alle vingers nog, wat bij de jongste een wonder mag heten, gezien zijn enorme voorliefde voor het sier- en knalwerk. Hele avonden heeft hij gespendeerd aan het aanvinken van het vuurwerk dat hij wilde kopen, alsmede aan wat hij had bedacht dat zijn vader en zijn broer zouden kunnen kopen. Uren heeft hij gezeurd of we niet naar Duitsland wilden rijden. “Nee echt pap, ik betaal de benzine”. Hij bedacht zelfs dat hij later in Duitsland wilde gaan wonen. “Maar niet verder dan vier uur rijden, anders duurt het zo lang dat ik bij jullie ben”. Dat dan weer wel, de goedzak!

Nieuw en ook een beetje spannend voor ons als ouders was dat oudste de jaarwisseling met vrienden in Heerde vierde. Een beetje dom van ons als ouders om geen eindtijd van de festiviteiten  af te spreken. Maar gelukkig lag hij om half vijf veilig en gezond in zijn bed. We hebben meteen in 2013 weer wat geleerd!

Dit jaar mochten we ook even proeven aan hoe het voelt als je een grote prijs wint. Even proeven ja, want van de zes cijfers hadden we er eentje anders. Tenminste, even goed kijken… nog een keer…. Hardop voorlezen, jongste er bij om het ook te checken… Prijs???... Niet dus!  Wat een stress!
Een lullig getalletje in het midden van zes cijfers….

De nieuwjaarsrecepties en iedereen het goede wensen zijn ook voorbij, dus we kunnen weer veilig over straat. En we kunnen het gewone leven weer oppakken, ondanks dat er toch nog wat invloeden merkbaar zijn van Oud en Nieuw. Zo heeft jongste met zijn krantenwijkje aardig wat fooigeld opgehaald, hartstikke  leuk, maar zodoende betaal ik mijn dagelijkse boodschappen in heel kleine coupures. ( Sorry, klanten achter mij, het kan even duren… Zie je mij in de rij staan, dan adviseer ik om een andere rij te kiezen, ook als deze langer is!)

Vanmiddag ga ik de kerstversieringen opruimen, ik ben de laatste in de straat die nog een boom heeft, en ja, ik weet het, Drie Koningen is al geweest, maar helaas, geen tijd gehad. Nog even een kerst-cd’tje voor de sfeer er bij aan…. Eigenlijk jammer dat die gezellige tijd maar een paar weken duurt….

Vanaf morgen doen we weer normaal en  gaan we weer gewoon vrolijk verder!