Daar is ze weer! 358: Nieuwe baan

Per 31 december heb ik een nieuwe baan als verpleegkundige. In het begin kwam daar nog heel wat bij kijken.

Want waar ik in mijn vorige baan blindelings alle spullen pakte die ik nodig had en op pad ging, moet ik nu eerst nadenken wat ik nodig heb en dat zoeken. Niet zomaar pakken, nee, zoeken.
Daar gaat wat tijd over heen. En dat vind ik jammer, want ik wil graag, als strebertje, meteen goed meedoen. Het grappige is dat een aantal oud-collega`s ook van baan verwisseld is en juist daar zo enorm tegen op zagen. En ik maar zeggen: ,,Gun jezelf de tijd en de ruimte om goed ingewerkt te worden, je kunt niet meteen alles optimaal.”
En nu probeer ik het zelf wel …

Alles is nieuw. De route naar het werk, de procedure van binnenkomen, de bewoners, de werkwijzen, de benaderingen, werkelijk alles.
Wat ook nieuw is en waar ik helemaal blij van word; ik heb tijd voor de bewoner. Tijd voor een praatje, tijd om bij onrust rustig naast iemand te gaan zitten en even iemands hand vast te houden. Tijd om een eindje met iemand op te lopen en tijd om nagels te lakken en haren te krullen.
Ik krijg weer helemaal het gevoel dat ik had toen ik begon te werken in de zorg, nu 32 jaar geleden. Ik mag er zijn voor de ander, ik krijg er de tijd en de ruimte voor.
Daarnaast kan ik me ontplooien als verpleegkundige en pak ik die taken op.
De collega`s zijn vriendelijk en bereidwillig, ze willen me altijd van alles uitleggen als ik daarom vraag.
Dat was nog even kijken hoe het zou gaan, negen jaar heb ik solistisch gewerkt in de thuiszorg.
Maar wat fijn, mensen om mee heen met wie ik kan overleggen, ik hoef niet alles zelf te bedenken.

Wat een goede stap is het geweest om hier te gaan werken. Wat goed dat ik gekozen heb voor mezelf en het plezier in het vak heb willen behouden.
Ik heb het weer gevonden en ben daar blij en dankbaar voor.
Ik heb mijn plekje gevonden, hier voel ik me thuis.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.

Iets melden of vragen?
[email protected]

Terzijde

Het houdt niet op, schijnt het. Appartementen op de plek van de Middenstip, de voormalige RK Kerk en de ABN AMRO-bank. Het centrum wordt er niet mooier op en bestaat straks alleen uit winkels en appartementengebouwen. Dus bouwen voor projectontwikkelaars. Waar blijven de kleine huizen met tuintje voor senioren en starters? Bouwen voor de bevolking!



De donaties t.b.v het herstel van de Notre-Dame zijn nu al opgelopen tot 700 miljoen euro! Kan dat geld niet veel beter worden besteed aan de enorme armoede in de wereld?



Het wordt steeds gekker in ons land. Hier meer daarover.



Niet alleen in Epe, maar in heel het land kunnen ze er wat van. Een goed artikel over de bomenkap in ons land. En hier een filmpje



Mooi gesprek tussen Sunny Bergman, u weet wel, de documentairemaakster die vooral bekend is omdat ze jan en alleman van racisme beschuldigt, en cabaretier Theo Maassen, die met zijn show over 'de opkomst en ondergang van de witte man' volle zalen trekt.



Kijk eens wat leuk, de werkgroep Twerk van De Passerel aan het werk.



,,Ik heb een groen hart.'' Welnee man, je wilt gewoon een vette bankrekening.



Epe mien däärpien deel 3 van Gert van den Esschert ligt nog in de winkel en daar is nu deel 1 ook bij gekomen. Het is de vierde herdruk van het succesvolste boek uit de serie, waar nog steeds veel vraag naar is. Snel naar de winkel of bestellen bij Uitgeverij Gelderland, voordat het weer uitverkocht is!



 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.