Daar is ze weer! 358: Nieuwe baan

Per 31 december heb ik een nieuwe baan als verpleegkundige. In het begin kwam daar nog heel wat bij kijken.

Want waar ik in mijn vorige baan blindelings alle spullen pakte die ik nodig had en op pad ging, moet ik nu eerst nadenken wat ik nodig heb en dat zoeken. Niet zomaar pakken, nee, zoeken.
Daar gaat wat tijd over heen. En dat vind ik jammer, want ik wil graag, als strebertje, meteen goed meedoen. Het grappige is dat een aantal oud-collega`s ook van baan verwisseld is en juist daar zo enorm tegen op zagen. En ik maar zeggen: ,,Gun jezelf de tijd en de ruimte om goed ingewerkt te worden, je kunt niet meteen alles optimaal.”
En nu probeer ik het zelf wel …

Alles is nieuw. De route naar het werk, de procedure van binnenkomen, de bewoners, de werkwijzen, de benaderingen, werkelijk alles.
Wat ook nieuw is en waar ik helemaal blij van word; ik heb tijd voor de bewoner. Tijd voor een praatje, tijd om bij onrust rustig naast iemand te gaan zitten en even iemands hand vast te houden. Tijd om een eindje met iemand op te lopen en tijd om nagels te lakken en haren te krullen.
Ik krijg weer helemaal het gevoel dat ik had toen ik begon te werken in de zorg, nu 32 jaar geleden. Ik mag er zijn voor de ander, ik krijg er de tijd en de ruimte voor.
Daarnaast kan ik me ontplooien als verpleegkundige en pak ik die taken op.
De collega`s zijn vriendelijk en bereidwillig, ze willen me altijd van alles uitleggen als ik daarom vraag.
Dat was nog even kijken hoe het zou gaan, negen jaar heb ik solistisch gewerkt in de thuiszorg.
Maar wat fijn, mensen om mee heen met wie ik kan overleggen, ik hoef niet alles zelf te bedenken.

Wat een goede stap is het geweest om hier te gaan werken. Wat goed dat ik gekozen heb voor mezelf en het plezier in het vak heb willen behouden.
Ik heb het weer gevonden en ben daar blij en dankbaar voor.
Ik heb mijn plekje gevonden, hier voel ik me thuis.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.

Iets melden of vragen?
[email protected]

Terzijde

Ons buitengebied is vergeven van percelen waarop kerstbomen, buxussen en ander landschaps ontsierend groen wordt geteeld. Wij vinden dat verschrikkelijk. En het ergste is, dat de gemeente er nog vrolijk aan meewerkt ook om nog eens een terrein van 36 voetbalvelden groot te bestemmen voor kerstbomen. Hoe haal je het in je hoofd! Vraag eens rond hoeveel mensen dat wèl mooi vinden. Nog even en we houden geen weiland meer over. Bescherm het landschap eens, in plaats van een bedrijf dat te laten verpesten! Hé, 'bescherm het landschap' is ook de naam van een actiegroep en website die zich daar tegen verzet. Goed werk mensen! Hulde!



Laten we het netjes houden: de actieve communicatie die burgemeester Hans van der Hoeve in zijn nieuwjaarstoespraak beloofde, laat nog wat te wensen over. Zo heeft de gemeente niet het (slechte) nieuws gecommuniceerd dat ze de komst van nog meer megastallen mogelijk heeft gemaakt. Alleen D66, GroenLinks en de PvdA toonden voldoende gezond verstand om daar tegen te zijn. Gelukkig is er een actiegroep met een website die dat nieuws bekend maakt en er tegen in het verweer komt. Ook onder de vlag van 'bescherm het landschap'!



De inspraakprocedure loopt nog, de Tweede Kamer moet er nog over praten, de EU is er nog niet uit, maar Cora van Nieuwenhuizen verkondigt nu al: Lelystad Airport gaat door, we krijgen hier op de Veluwe een bonk herrie boven onze hoofden. Lak aan de democratie, lak aan het volk, lak aan Natura 2000.



Dit verhaal van Daniël Verveer deed me denken aan een verhaal dat ik een tijd geleden toegestuurd kreeg. De grootste klimaatvervuilers zijn de generaties na ons



VA01 2019 VP

Alles over de nieuwe VA-krant die deze week verschijnt is hier te lezen.



Een wel heel intrigerende foto uit Syrië in de Volkskrant staat hier.



Wat een geweldige serie is Tyisch Veluwe, van maandag t/m donderdag vanaf 19.15 uur op NPO 2. Mensen om van te houden, in al hun eenvoud. Een absolute aanrader.



Leuk interview in NRC met Marc Overmars over zijn werk.



Epe mien däärpien deel 3 van Gert van den Esschert ligt nog in de winkel en daar is nu deel 1 ook bij gekomen. Het is de vierde herdruk van het succesvolste boek uit de serie, waar nog steeds veel vraag naar is. Snel naar de winkel of bestellen bij Uitgeverij Gelderland, voordat het weer uitverkocht is!



Het is al even geleden dat het geplaatst is, maar daarom niet minder actueel en de moeite waard: Simon Kuper in het AD over hoe het zo ver heeft kunnen komen met de Brexit. Een kostelijk en verhelderend verhaal! Klik hier.



Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.