Daar is ze weer! 9. MIO voor dagelijks gebruik

Onze MIO is een vrouw. Met een stem die een beetje lijkt op de mijne. (Tenminste, dat vind ik zelf!) Als ik alleen met haar in de auto zit, praat ik met haar mee, onze stemmen vloeien dan samen tot één. Zij heeft alleen een wat Belgisch accent, maar na enig oefenen heb ik dat ook.

Gewoon op de laatste gedeelten van woorden omhoog met de stem, et voila, ik spreek MIOOS. (Mocht je mij voorbij rijden en mij zien praten en mijn hoofd vreemd zien bewegen, dan weet je nu waarom.)

Zo`n navigatiesysteem brengt mij op vreemde gedachten. Want MIO vertelt je precies wat je moet doen. Bijvoorbeeld na twee uur rijden: ‘U rijdt nu twee uur, tijd voor pauze.’

Kijk, dat zou wat voor mij in huis zijn. Twee uur gebuffeld op de slaapkamers, sanitair en huiskamer, en … nu even een half uur rust. Lijkt me ideaal. Het lijkt me ook een gat in de markt voor de zorg. Met de vergrijzing op komst en de toename van patiënten die lijden aan dementie, is dit het ei van Columbus. ,,Mevrouw Jansen, goedemorgen, het is nu 8.00 uur, als u nu naar de keuken loopt…” Als mevrouw Jansen dan in de keuken is gearriveerd: ,,Mevrouw Jansen, pakt u even een boterham?”

Enfin, zo kun je een hele dag invullen. Natuurlijk kan dit niet voor alle patiënten, maar het lijkt me wel handig. Ook voor bijvoorbeeld pubers. ,,Jongeman, ruim jij je kamer even op?” ,,Jongeman, hang je je jas even op?”

Dat scheelt mij een hoop gemopper. En van een vreemde nemen ze eerder dingen aan dan van hun eigen moeder. Voor die pubers voorzie ik trouwens een probleempje. Want eigenlijk had ik in gedachten dat ik dan de MIO voor dagelijks gebruik zou inspreken. Per slot van rekening heb ik nu dat Belgische accentje. Maar…. wie spreekt de MIO dan in voor mijn pubers?

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento