Daar is ze weer! 7. Collecteren

Er zijn twee collectes waar ik voor loop; het Prinses Beatrixfonds en het Nationaal Fonds Kinderhulp. Het Prinses Beatrixfonds zet zich in voor wetenschappelijk onderzoek voor Spierziekten en het Nationaal Fonds Kinderhulp zet zich in voor kinderen die met jeugdzorg te maken hebben. (Voor die mensen die zich er nu druk over maken: NEE, NIET voor de kinderbescherming!) Beide collectes hebben mijn hart en ik zet me graag een paar uurtjes daar voor in. Voor het goede doel uiteraard. maar ook omdat ik er zelf zoveel van leer!

Bijvoorbeeld: ik doe goede ideeën op om mijn hal opnieuw in te richten. Sommige mensen hebben een enorme hoeveelheid jassen en schoenen in de hal staan, dan denk ik bij mezelf: ,,Mwa, dat valt bij ons nog wel mee!” Maar anderen hebben het zo netjes en gestructureerd, dat ik denk: ,,Dat wil ik ook!” (En zo is onze hal geel geworden, terwijl het bij die andere mensen wel echt zonnig stond!)

En dan de tuinen, de één heeft hele mooie bloempotten aan de muur hangen, waar ik al jaren jaloers naar kijk, de ander gebruikt zijn tuin als opslag voor bierkratjes. (Ik ga voor de bloempotten!)
En dan de huisdieren… de ene hond bekijkt je oppervlakkig en draait zich vermoeid om, de ander hangt meteen in je kruis…

Maar vooral de mensen zijn leuk. Dat maakt het collecteren voor mij tot een feestje. (Alle andere goede doelen hoeven geen beroep op mij te doen als collectant, omdat ik anders bij niemand meer durf aan te bellen! Dan zijn de mensen zo geconditioneerd dat ze denken: ‘Anita-Portemonnee’)

Ik heb het standpunt dat iedereen vrij is om te geven. Het is geen verplichting en als iemand niets wil geven, prima, krijgt hij of zij toch een goede avond gewenst. Mensen hoeven zich niet te verontschuldigen, te vertellen waarom ze niks geven, dat gaat mij allemaal niets aan.
Ik bied alleen de mogelijkheid om te geven. Maar wat ik soms te horen krijg…. Jeugdtrauma`s, verre vage familieleden die lijden aan iets ondefinieerbaars… En automatisch luister je, je zegt niet: ,,Ja lullig, ik ga verder, doei!”
Of dat je tien minuten wacht voor niets omdat ,,mijn vrouw de portemonnee mee heeft, en die is nu boodschappen doen”. Dan denk ik:”Goh, kerel, misschien is zakgeld iets voor je, als je helemaal niets op zak hebt, dat kan toch niet.” Maar goed, dat zeg je dan maar niet. Of dat mensen je gaan testen of je zelf wel weet waarvoor je collecteert. ,,Ik dacht, ik vraag maar even”. Ja meneer, ik heb me er wel in verdiept hoor, zo dom ben ik nou ook weer niet!

En dit jaar heb ik weer iets geleerd, voor de collectanten onder ons: het weer speelt mee!
Schijnt de zon, dan zijn de mensen blij en dan geven ze. Regent het dat het giet: neem GEEN paraplu mee. Laat je lekker nat regenen, (neem thuis van te voren desnoods gekleed een douche) en trek langs de deuren.
Succes verzekerd!

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento