Daar is ze weer! 64: Erg vroeg

Ik heb een vroege dienst en fiets naar mijn werkgever. Het is kwart voor zeven en het dorp slaapt.

Dit is zo`n moment dat het voelt alsof het dorp van mij is. In de winter als het gesneeuwd heeft en ik de eerste stappen maak, voel ik me alsof ik de eerste mens op de wereld ben. En nu…

Nu luister ik naar het mooiste concert speciaal voor mij. De lucht zindert van de vogelgeluiden. Het is alsof er een vraag- en antwoordspel is tussen de gevederde dieren. De zon is nog maar net op, ze heeft nog niet zoveel kracht. De aarde ontwaakt, en ik ben er getuige van.

Ik luister. Ik luister naar de kakafonie aan geluiden en verbaas me over zoveel geluid terwijl ik amper vogels zie. Ik verbaas me over zoveel schoonheid, zo dicht bij.

Als ik bijna op werk ben, huppelt er een konijntje over de weg. In de berm blijft hij staan. Ik kom dichterbij en het beestje blijft zitten. Alsof het geniet van een nieuwe dag. Pas als een collega met een noodvaart de bocht om komt rijden, hipt het verder de berm in en rent het verder door de weilanden.

Ik geniet. Ik geniet van de nieuwe dag, het voelt als een onverwachts cadeau, zomaar zoveel schoonheid gekregen. Ik hoef er alleen maar van te genieten.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.