Daar is ze weer! 52: Zenuwen

Ik zag ze al staan op het busstation. Een oudere Turkse meneer en een jongere Turkse dame. Ze waren druk aan het praten in hun eigen taal. Het leek of ze ruzie hadden, of op z`n minst een meningsverschil, maar dat denk ik al gauw als ik een taal hoor die ik niet ken. Als je bijvoorbeeld het Koreaans hoort, uitgesproken door een op het oog lieftallige nieuwslezeres…. Alsof je in je eigen huis veilig op de bank met dood en verderf bedreigd wordt….

We stapten in de bus. Ik ging achter een meneer zitten en de Turkse meneer en mevrouw gingen gescheiden zitten, zij naast hem, hij naast mij.

We waren nog niet op de snelweg of de Turkse dame pakte een papier. Ik zag dat het een uitdraai was van de ov-routeplanner. Met een beetje inspanning kon ik zien waar ze heen moesten, de Molenkampweg in Heerde. De dame liet het de man naast me zien. Ze begonnen te praten, te wijzen. De man naast de vrouw vertelde dat het nog lang duurde voor we er waren, maar dat stelde haar niet gerust, bij elke stop werd het papier weer uitgebreid bestudeerd. De man naast de Turkse dame stapte uit. De Turkse meneer ging naast de vrouw zitten. En ze begonnen weer te praten in de voor mij onverstaanbare taal. Maar het werd me wel duidelijk dat ze zich veel zorgen maakten.
Dus zei ik dat ze er nog lang niet waren. Maar dat verstonden ze niet, alleen een beetje Engels. Dus ik in mijn beste Engels proberen om ze gerust te stellen. Dat ik voor ze op het knopje zou drukken wanneer ze er uit moesten en dat ik ze dan een seintje zou geven.
Ik hoopte nu even rustig voor me uit te kunnen dromen. Dat ging even goed.

Toen kwam halte Molenweg in Wapenveld. En werden ze weer helemaal zenuwachtig. Want ja, dat stond ook op het papier.
Daar ging mijn dromerij! Dus nogmaals weer alles uitgelegd en op het juiste tijdstip op het knopje geduwd en het stel geattendeerd op halte ‘Molenkampweg’ in Heerde.

Het laatste stukje naar de Haverkamp heb ik nog even kunnen dromen en ik ben toen tot een conclusie gekomen. Al die mensen met een oortje in en een gadget in hun handen, doen dat niet om muziek te luisteren, te socializen of te gamen, nee, ze doen dat zodat ze ongestoord kunnen dromen en zich geen zenuwen te hoeven maken over een ander. Nu denk ik er over om, geheel tegen mijn principe in, ook zo`n gadget te kopen. Niet om te luisteren naar muziek of te gamen, maar gewoon om lekker weg te dromen!

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.