Daar is ze weer! 418: Aardig

We kregen kunststofkozijnen. Hartstikke handig. Maar het levert ook een hoop op. Stof en zaagsel.
De voorbereidingen bestonden uit het verwijderen van de spullen uit de vensterbanken, de vitrages en de gordijnen en de boekenkast afdekken met zeil.
Terwijl ik de vitrages, staande op een fauteuil, van de haakjes haal, verlies ik mijn balans.
Ik een reflex grijp in de vitrages. Ik houd me staande.
De plastic haakjes van de vitrages niet.
Ze vliegen me in delen om de oren.

 

Op internet kijk ik of de haakjes te bestellen zijn. Ik heb ze gekocht bij een plaatselijk warenhuis van een landelijke keten.
Ik kom enge verhalen tegen over iemand die er voor 7000 euro fluwelen overgordijnen heeft gekocht en ook wat haakjes heeft zien sneuvelen. Ze kan ze niet meer bijbestellen, ze zijn uit de collectie en er wordt haar geadviseerd om nieuwe gordijnen te kopen. Mijn vitrages zijn twee jaar oud, ze hebben geen 7000 euro gekost, maar ik zou het jammer vinden als ik ze weg moest gooien.

Ik peuter één overlevend haakje uit de vitrage, ga er mee naar het warenhuis en leg de situatie uit. De medewerker beloofd een telefoontje als ze binnen zijn.
Een paar dagen later nog niets gehoord, dus ik loop er binnen.
Bij de kassa vraag ik naar de haakjes.
Ze zijn er, hoera!
Ik heb er meteen 30 besteld, voor als ik nog ‘ns mijn evenwicht verlies en pak mijn portemonnee.

De caissière kijkt, er staat geen prijs op het zakje.
Ze belt.
Daarna kijkt ze me aan en vraagt: ,,Bent u aardig?”
Even ben ik in verwarring, dan speel ik het spel mee.
,,Heel aardig”, overdrijf ik.
,,Dan mag u ze meenemen”, antwoordt ze.

Kijk, en dat vind ik nou aardig!

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.