Daar is ze weer! 417: Optimist

We hebben een etentje van het werk. In ‘de Boerenschuur’ in Vierhouten. Ik ben er nog nooit geweest, het weer is slecht; het regent dat het giet, maar dat mag de pret niet drukken.

 

Goed voorbereid ga ik op pad. Googlemaps geïnstalleerd, de nachtbril op i.v.m. nachtblindheid, en een flesje water voor het geval ik strand. Die nachtbril is trouwens een uitkomst. Vanaf het moment dat ik bij nacht en ontij richting Nunspeet door de donkere bossen rijd, viel het me op dat iedereen met groot licht rijdt. Dus dan seinde ik, met als antwoord een nog groter licht waardoor ik bijna verblind werd. Dit ging zo een tijdje door tot ik me realiseerde dat ik het felle licht gewoon slecht verdraag. Dus op naar de opticien, die de oplossing had: een nachtbril. Zo`n onelegant buitenboord model dat je over je gewone bril heen schuift. Ik heb `m ook in de zonnebril-uitvoering.
Het was even wennen, in het donker met een nachtbril op rijden, maar inmiddels kan ik niet meer zonder. En het scheelt een hoop boze medeweggebruikers.

Het regent dat het giet. De weg van Emst naar Vierhouten ken ik niet, maar ik durf niet al te hard te rijden, hier zal ook wel wild zitten. Gelukkig ben ik niet bang aangelegd en veilig en wel bereik ik mijn bestemming. Mijn auto plant ik in de berm naast de weg en ik pak mijn plu. Als ik uitstap hoor ik: ,,Dat is aardig, een plu voor ons.”
Ik kijk om, twee jonge knapen kijken me grijnzend aan. ,,Kom er maar bij!”, roep ik, en gedrieën lopen we naar binnen, onderwijl een gezellig gesprek voerend. (,,Ben je hier met een groep? Ja, met collega`s, en jullie? Wij vonden het tijd om even bij te kletsen. Kom dan maar niet in onze buurt, dan kun je elkaar niet meer verstaan, etc.) We lopen naar binnen.
Mijn collega`s wachten al. En kijken me bevreemd aan, Anita die met twee knullen binnenkomt?
De mannen en ik nemen hartelijk afscheid.
Ze blijven me vreemd aan kijken.
Dan realiseer ik het me; ik heb mijn nachtbril nog op.
Met die pestregen, wat moeten ze wel niet denken.
,,Ik blijf altijd optimistisch, ook met dit weer” zeg ik, terwijl ik mijn bril af doe en in mijn tas stop.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.