Bij ons in Braziliƫ: 2. Anoniem in Belo Horizonte

De Grote Heren van de Fifa willen graag, met voor hen geldige redenen, waaronder vooral financiële, dat de burgers van deze planeet de wereldkampioenschappen voetbal van 2014 goed voorbereiden. Iedereen weet dat deze Spelen ‘bij ons in Brazilië’ georganiseerd (zullen) worden. De Fifa-mensen en de Braziliaanse Politieke Elite verwachten dat elke wereldburger zijn aandacht richt naar dit Zuid-Amerikaans land. 

Dit gebeuren wordt niet alleen georganiseerd vanuit het oogpunt van de sport, maar vooral ook om langdurige en vooral economische vruchten af te werpen voor ik weet (echt) niet precies wie. In ieder geval niet voor de armen.

Om mijn geadopteerd land te leren kennen (al blijf ik Nederlander) liggen er voor degenen die internet hebben, geen problemen. Gewoon even kijken bij Google. Als algemene inleiding krijg je voldoende gegevens om een goed beeld van dat land/continent te krijgen. Met zijn 8.500.000 vierkante kilometer is het één van de grootste landen ter wereld in oppervlakte. Daar is Nederland met zijn ruim 41.000 vierkante kilometer een stofwolkje bij. Gelukkig doet Nederland goed mee in de peilingen bij metingen van menselijke grootheid. Zich als mens groot voelen, is voor velen in Brazilië nog een droombeeld.

Als je, buiten Google, nog iets meer wilt weten van dit land, neus dan maar door de bijlage onderaan dit artikel, speciaal uitgegeven door de Nederlandse ambassade voor de scholengemeenschappen. Het is wel wat verouderd.

 

Dit als eerste inleiding.

Zoals jullie (kunnen) weten uit mijn persoonsgegevens, als vierde van ‘Even voorstellen’, is mijn huidige woonplaats  Belo Horizonte (‘Mooie Horizon’), de hoofdstad van Minas Gerais, wat ‘Algemene Mijnen’ betekent. De ‘openpit’mijnbouw is, met de landbouw en veeteelt, de hoofdbezigheid in de staat.

Om wat van die stad te kunnen zien en lezen, google je maar eens op Belo Horizonte en een grote keus aan gegevens en foto’s van deze wereldstad heb je tot je beschikking.

Grote en belangrijke staat is Minas Gerais. 

Groot en belangrijk is de hoofdstad Belo Horizonte.

Hoe ik daar terecht ben gekomen?

In 1960 ben ik als jong en onervaren paterbroekie gestuurd naar een seminarie en college in Itaúna, een toen klein stadje, 80 kilometer ten westen van Belo Horizonte.

Bij het uittreden zoek je onwillekeurig een wat grotere stad om anoniem het burgerleven te beginnen.

Een vriend zorgde voor een eerste job als leraar Engels en heel langzaam heb ik zo mijn professionele activiteiten uitgebreid.

Ik kwam op het secretariaat van een van die colleges mijn eerste vrouw tegen. Na zeven maanden (al) getrouwd, drie kinderen ter wereld gebracht en met tolerante principes opgevoed. André, Bernardo en Joanna Angélica leven nu hun eigen leven.

Na 17 jaar kwamen mijn vrouw en ik tot de conclusie dat ik nooit goed voorbereid was op het samenleven van man en vrouw. Zo kwam ik weer alleen te staan. Tien jaar alleen gewoond, totdat de grote muze in mijn leven verscheen.

Met Rosana, een weduwe met vier grote kinderen, leef ik nu de mooiste fase van mijn leven, omringd door familie en Nederlandse/Braziliaanse vrienden.

En over dat leven met zijn impressies en levensomstandigheden wil ik schrijven, alsof het een soort notitieboekje is, waarin vooral de Braziliaanse merkwaardigheden aan bod zullen komen, gemixt met de gevoelens van een Epenaar en Veluwebewoner.

Tot een volgende keer.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento