Bij ons in Brazilië: 25. Paddenstoelen uit mijn Tweede Wereld

Toen ik verleden week over bossen schreef, dacht ik ook onwillekeurig aan paddenstoelen die bij rot hout of vochtigheid omhoog schieten. Vraag mij niet waar zij zo vandaan komen. Zij zijn er simpelweg in al hun schoonheid en kleuren. En om dat te zien, hoef je niet te betalen. Het is weer gratis, zoals bijna alle mooie dingen in deze wereld.

Ik begin met een wat oude foto van de soms enorme hoeveelheid paddenstoelen die je in de bossen van Epe kunt aantreffen. Mijn muze had speciaal een passend jasje en passende sokjes aan.

Wat weten wij toch weinig, ontzettend weinig, realiseerde ik me toen ik via Google iets meer over paddenstoelen te weten wilde komen. Ik bezocht een site (www.soortenbank.nl) en had ineens een wetenschappelijk boek voor mij met tientallen artikelen over die wonderbaarlijke wezens, als zij wezens zijn, en de manier van hun voortplanting. Dan al die namen, die de mens aan hen geeft. Om duizelig van te worden. Gelukkig hebben wij daar specialisten voor. Ach, ondanks mijn universitaire scholing weet ik als hoogopgeleide eigenlijk niets.

Maar dat neemt niet weg dat wij de schoonheid ook van deze schimmels mogen, kunnen en eigenlijk ook moeten waarderen. Schoonheid heeft iets, of misschien wel alles, met God te maken. Om schoonheid te zien hoef je niet geleerd te zijn. Gewoon met een vlaag eerbied er bij zijn.
Schoonheid heeft ook een functie: de donkere kant van onszelf te verdringen en ons te openen voor het in ons aanwezige goede.

In een serie foto’s laat ik voor de liefhebbers wat Braziliaanse paddenstoelen zien, te beginnen met de mooiste. Misschien zullen de deskundigen ( mycologen) wel zeggen dat zij niet zo vreemd zijn en hebben zij voor allemaal zelfs een mooie Latijnse naam.

Aangetroffen achter ’t Hemeltje.

En iets verderop.

Langs het condominium loopt een helder beekje, waar veel oud en verrot hout ligt en nogal wat dode, met bromelia’s bedekte bomen staan.

Twee keer dezelfde paddenstoel, met een week tijdsverschil gefotografeerd.

Dezelfde van boven.

Wat schuw en onvolledig (links) en tegen en op het vermolmde hout (rechts).

Bijna bloemvormend op een omgevallen boom (links) en tussen van alles door.

Wat een verspilling van schoonheid (links) en op en langs het grasveld van ’t Hemeltje.

Op het gazon bij een vriend van ons (links) en onder een van spoorbielzen gemaakte bank.

Op een bijna verrotte bank voor onze flat in Belo.

Het zijn maar een paar voorbeelden, maar weer een bewijs van de veelzijdigheid van onze rijke natuur.
Laten wij voorzichtig zijn met wat wij samen hebben en zijn.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento