Bij ons in Brazilië. 200: Van Kerstman tot revolverheld

kerstman (2) (Custom)Als tussendoortje even een waar gebeurd (Kerst)verhaal. In het laatste flatgebouw van onze doodlopende straat woont op de derde verdieping een stoere man met lange witte haren en een intens witte lange baard. Niemand weet zijn volledige naam. Hij is bij iedereen bekend als Papai Noël, want hij lijkt sprekend op de Kerstman.

Tegen eind oktober, begin november laat hij zich bij overdekte winkelcentra inhuren om er als Kerstman wat bij te verdienen, want zo breed hebben hij en zijn zieke vrouw het niet. Voor één zondag in het jaar biedt hij zijn gaven gratis aan, als hij door de meditatiegroep van de Yoganandavereerders gevraagd wordt om voor Kerstman te spelen bij 24 arme en veelal zieke en hulpbehoevende oudjes die in een behoorlijk groot woonhuis een zorggemeenschap vormen onder leiding van twee gegoede dames en een team van medewerksters. (klik hier voor een impressie)

Dat is zijn jaarlijks weerkerende droom als hij als een goedmoedige en lieve man (en dat is-ie!) alle oudjes persoonlijk omarmt en ieder apart een passend cadeautje aanbiedt onder het zingen door het 'koor' van de tradionele kerstliederen.

kerstman (1)

kerstman (2)

kerstman (3)

Zaterdag 5 december kwamen wij heel laat thuis van een feestje. Het was al bijna 2 uur in de vroege morgen toen wij, goed om ons heen kijkend voor eventuele liefhebbers van andermans goederen, de garagedeur openden en onze Peugeot op onze plaats stationeerden. De honden boven begonnen al te blaffen van blijdschap toen zij ons hoorden aankomen.

Na het warme welkom van de honden en (vreemd) van de kat en na het trakteren van wat vleesrestjes ging ik even naar achteren om de deuren van onze slaapkamer naar het binnenhof open te zetten. Op het moment dat die open schoven, hoorde ik vlakbij ergens boven een fel en hard pistoolschot. Een tijdje later nog een schrikaanjagend schot. Het scheen van boven of naast ons te komen. Ook hoorde ik het breken van wat dakpannen. Ik dacht aan glas dat naast en boven ons binnenhof brak. En ook aan een zwerfkogel. Toen ik de deur dicht deed, hoorde ik nog een vrouwenstem schreeuwen: ‘mate ele’ (‘schiet hem dood’). Nog een schot werd er gelost. Iemand rende weg over de open houten beschermingsrailing rond de nieuwbouw achter en boven ons flatgebouw. Mijn vrouw kwam er wat onthutst bij, deed de lampen in de tuin aan en samen keken wij rond om de eventuele schade op te meten. Maar wij konden niets zien. Niets was naar beneden gevallen. Wij wachtten dus even tot ons snelkloppend hart weer wat was bijgekomen en met veel vragen pobeerden wij de korte nachtrust in te zetten. Het voorval was het gesprek van de nacht. Veel later vielen wij tenslotte van vermoeidheid in slaap.

Rond 7 uur in de morgen neem ik de honden altijd even mee onze groene straat in. Bij mijn eerste ronde ontmoette ik de buurman van rechts die over het gebeurde ook meer vragen had dan antwoorden. Hij had alleen wat lawaai gehoord met wat knetternde geluiden, maar wist verder van niets.
Toen ik even later alleen met Pituka de straat op ging, zag ik onze naaste buurman links in een luidruchtige conversatie met een hondenliefhebber van het flatgebouw waar Papai Noël woont. En werd duidelijk wat er gebeurd was.

De volgende twee foto's geven de lokale situatie aan. Geheel links het flatgebouw van Papai Noël en het ijzerfabriekje. Rechts de daken van onze naaste buurman met een (niet in beeld zijnde) trap naar de houten beschermingsrailing van de nieuwbouw, waarlangs iemand met veel hoop was binnengegaan en in doodsangst was gevlucht.

kerstman (4)

kerstman (5)

Papai Noël had een slapeloze nacht en zat voor het raam op zijn slaapkamer op de derde verdieping naar buiten te kijken. Hij zag op een gegeven moment een silhouet van iemand op het dak van onze naaste buurman. Waarschijnlijk was hij uit op het stelen van makkelijk mee te nemen en voor hem bruikbare spullen. Mijn naaste buurman was al een keer of vier slachtoffer van zo'n insluiper geweest. Dat was algemeen bekend. Ook heeft de indringer wat kostbare lasapparatuur en ander werkgereedschap uit het ijzerfabriekje gejat. Zou het dezelfde man zijn of een 'nieuwkomer'? Onze Kerstman pakte zijn revolver uit de la van zijn nachtkastje (hij werkte vroeger bij een fiscale regeringsinstelling) en gaf een schot de lucht in. Een vrouw van het groene flatje naast hem werd toen wakker en schreeuwde naar de revolverheld om de man dood te schieten, maar dat was voor Papai Noël wat al te gortig. Ook een schot op de benen van de indringer vond hij teveel. Hij schoot nog tweemaal in de lucht en liet de dief vluchten, wat hij door de nieuwbouw achter ook vliegensvlug kon doen. Wel met het kapottrappen van wat dakpannen van de buurman. De volgende dag werd mensenpoep op de trap naar de houten railing gevonden. Hij had het kennelijk in zijn broek gedaan. De man was dus geen gewelddadige, zelfverzekerde inbreker, maar misschien wel een kleine, laffe, onzekere keuteldief.

Maar je weet dat nooit zeker in dit land of waar dan ook. Zelfs Papai Noël weet dat niet en daarom heeft hij een revolver als defensief vuurwapen. Dat de pistoolschoten die nacht van de lieve en goede Papai Noël zelf zouden komen, had niemand van de kerstvoorbereidende straatbewoners verwacht. Een geladen revolver is niet met de Kerstman te verenigen.

En met dit ware verhaal wens ik iedereen een vrolijke Kerst en vooral in deze wat roerige tijden een hoopvol nieuwjaar toe, gebaseerd op liefde voor ieder mens van goede wil en tolerantie voor hen die anders mens zijn.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.