Bij ons in Brazilië. 192: Op onze tijdlijn

Ian scout (1) (Custom)In deze column van Anita van den Berg las ik een tijdje terug het volgende: 'Eigenlijk zou elk kind de mogelijkheid moeten hebben om bij scouting te gaan.’

‘Gekscherend zeg ik wel eens: ‘Het zou de dienstplicht voor de jeugd moeten zijn!’ Ze leren er (eerst onder begeleiding, later steeds meer in samenwerking met anderen) zo veel. Over de natuur, over grenzen verleggen, samenwerken, koken, gereedschap gebruiken etc.'

Vóór mijn seminiarietijd, in de jaren 1946-1947, ben ik ook een blauwe maandag lid geweest van de welpen. Ben ik dus ook een tijdje 'altijd paraat' geweest en heb ik in koor hard in de richting van de akela geschreeuwd dat ook ik alijd mijn best zou doen om... wat dat inhield, ben ik vergeten, op één goede daad per dag na.

De drie kinderen van mijn broer Jan hebben ook vele jaren hun zaterdagmiddag gewijd aan alle mogelijke activiteiten in het clubhuis van Buys Ballot op de grens Epe/Heerde. Grote vriendschappen heeft hij daar aan overgehouden. Zelfs zo dat in de scoutingtijd het ouderlijk huis aan de Parkweg, waar Jan toen woonde, de bijnaam 'Café Schepop' kreeg en bijna als tweede clubhuis beschouwd werd. De huwelijken van de drie kinderen zijn ook onstaan in de scoutingbeweging.

In Belo Horizonte is mijn eigen dochter Joannan Angélica ook een lange tijd welp en scout geweest, tot haar 19de jaar. Zij is dus in de Braziliaanse natuur groot geworden en via de scoutingbeweging uitgegroeid tot een volwassen persoon, die bewust haar plaats inneemt temidden van de andere levende wezens. Misschien dat de tijd daar doorgebracht haar studie in de biologische wetenschappen  heeft bepaald. Misschien heeft zij, dankzij de padvinderij, haar levenspad gevonden.

Zo kunnen jullie mijn innerlijke vreugde voorstellen toen mijn dochter via whatsapp een foto van kleinzoon Ian opstuurde in zijn nieuwe uniform van de 'Lobinhos' (welpen).

De scoutingorganisatie is een soort multinationale organisatie met letterlijke vertalingen van de regels en regulamenten. Wat wij vroeger de akela toeschreeuwden, is nog steeds hetzelfde.
Akela, wij doen ons best    =  Akela, nós faremos o melhor possível.
De volgende zaterdag was hij al actief in het clubhuis. Ook is zijn nieuwe groep welpen verleden maand al op kamp geweest bij een naburig stadje en heeft hij zo zijn eerste nacht ver van huis in een tent doorgebracht.

Ian scout (1)

En dan begin je als opa toch even te mijmeren. Je gaat terug naar je eigen jongenstijd. Je roept herinneringen op van je neven en nichten die eens ook scouts waren en de waarden van die beweging hebben doorgezet in hun eigen leven.

Natuurlijk was mijn kleinzoon Ian, als een echte jongen, altijd al geïnteresseerd in nieuwe dingen, vooral die in of bij de natuur gebeuren. Tientallen foto's getuigen van zijn interesse in alles wat met de natuur of techniek te maken heeft. Niet alleen is hij, via lego, door mij geïmporteerd vanuit Nederland, die richting opgestuwd, maar hij ontwikkelde ook een eigen taalgevoel om zich technish juist te uiten. En dan zijn uitstapjes in de natuur of naar het eenvoudige boerenleven rond Belo Horizonte of andere plaatsen waar hij goeddoorleefde avonturen kon beleven en zijn karakter kon doen rijpen, vooral wat de samenwerking met anderen betreft.

Dan zie je dus dat in al die jaren de scouting toch ergens invloed heeft gehad op het bewustzijn van onze familie. En heel diep in mijn ziel ben ik toch ergens dankbaar dat iets goeds zoals de padvinderij zich lange tijd in onze familie heeft doorgezet. De scouting zal dus ook van Ian, mede door de directe invloed van zijn ouders (en onbewust van zijn opa), een jongen maken met een  respectvolle kennis van de natuur en al haar estetische en technische mogelijkheden.
De volgende foto's hoeven bijna geen uitleg. Ian (op het sinterklaasfeest wordt hij 7) leert veel en vlug en geeft dat ook door aan anderen die in zijn groei betrokken worden. En van de anderen leert hij ook veel en neemt hij veel over in een voortdurend samenspel. In hem zie ik mijzelf terug. Opa kan nu gerust verder leven.

Dat hij in alle rust zijn weg naar het geluk van hem en zijn familie, van vrienden en naasten moge ontdekken.

Ian scout (2)

Ian scout (3)

Ian scout (4)

Ian scout (5)

12 oktober was het hier Kinderdag. Vooral de kleintjes werden even in het zonlicht geplaatst en kleine cadeautjes werden uitgereikt. Voor Ian een doos met technisch lego, in juli gekocht bij Peter Bosch tijdens ons bezoek aan Epe.

Ian scout (6)

Ian scout (7)

Ian is, samen met Malu en Aninha de tweelingmeisjes van zoon André en Nanda, opa’s trots. Altijd paraat en op weg naar een betere wereld, 'se Deus quiser'.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.