Bij ons in Brazilië. 186: Kijk op een volle supermaan

supermaan (6)Mijn toen 2-jarige kleinzoon Ian zat op mijn schoot te spelen met wat kleine autootjes voor hem op het glazen tafelblad. Onze familie zat gezellig buiten op het binnenhof, met de schemerlichten aan. De bijna volle maan kwam langzaam boven het dak van de buurman uit en verlichtte met een driehoek onze achtermuur. De driehoek werd steeds groter en nam steeds andere figuren aan.

Wij wilden zien of Ian de maan ook zou opmerken en keuvelden gewoon door.
'Olhe,opa, a lua', (‘kijk, Opa, de maan’) onderbrak hij opeens zijn spel en ons gesprek. Voor een 2-jarig jongetje al een hele wetenschap. Natuurlijk werd er op dat moment van alles aan hem doorgegeven. Ieder wat die zo al wist over onze maan. De één wist meer dan de ander. Maar hij kreeg genoeg kennis binnen om op zijn leeftijd de mysterieuze schoonheid van de maan te proeven.

Wie wetenschappelijk iets meer wil weten dan kleinzoon Ian, kan dit eens goed doornemen. De wetenschap legt bijna alles zeer goed uit en de tegenwoordige mensheid weet behoorlijk goed hoe de aanwezigheid van dat hemellichaam te verklaren valt.

Hier in deze column wil ik het niet hebben over de wetenschappelijk kant van dat oeroude wezen, maar hoe wij mensen vooral van de opgang van een volle maan mogen en kunnen genieten. De meer romantische en toch geheimzinnige schoonheid van wat zij op en rond haarzelf oproept.

Het licht van de maan is toch zo sober en verblindt niet, zoals het felle licht van de zon. Je kunt uren in haar licht kijken in de schemer van het landschap door haar verspreid en je fantasie laten botvieren.

Al dat moois zouden wij kunnen aanschouwen en meemaken op 29augustus, de datum waarop volgens de pers en andere media een soort supermaan te zien zou zijn. En waar zouden wij dat beter kunnen zien dan bij 't Hemeltje vanaf de veranda, waar wij een ruim zicht op het oosten hebben. Achter het zaagtandengebergte zou zij opkomen, zoals onze buurman ons via Whatsap al had gemeld.

De hele zaterdag stond in het vooruitzicht van dat hemelse wonder. Wij hoopten op een heldere, wolkloze hemel, zodat de volle maan nog voller zou lijken. Om goed vier uur vertrokken wij vol hoop en verwachting  naar ons buitenhuisje. Wij kregen bij aankomst een blauwe, heldere hemel als decor mee. We zorgden voor onze dieren en nestelden ons, met wat drankjes en hapjes, op de tuinstoelen in afwachting van de dingen die rond zes uur zeker zouden plaatsvinden.

Hier volgt dan een korte fotoreportage van het fenomenon vanaf het eerste zichtbare moment.

supermaan (1)

supermaan (2)

supermaan (3)

supermaan (4)

supermaan (5)

supermaan (7)

supermaan (8)

supermaan (9)

Het is maar een greep. Ik geloof dat deze foto's wel voldoende schoonheid laten zien van dat hemels spektakel boven het landschap vanaf onze zitjes op de veranda. Je maakt dat maar zelden mee en het is onvergetelijk.

Wat hadden wij op die mooie en heldere avond graag meer mensen op bezoek gehad, want schoonheid wil je delen. Maar die paar uurtjes van hand in hand  genieten hebben ons een avond bezorgd die netjes in ons geheugen is opgestapeld. Een supermaan op een superavond.

Omdat de volle maan op een rechte lijn staat met de zon, zullen wij de volgende dag bij zonsopkomst ook een mooie zon kunnen zien, recht tegenover de verdwijnende maan, als het tenminste helder is en ik mij niet verslaap.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento