Bij ons in Brazilië. 181: Een vluchtig bezoek aan Nederland (4)

Epe (2) (Custom)Woensdag, alweer onze laatste dag in Epe en Nederland. De morgen tot ver in de middag besteed om wat in het dorp te winkelen en wat daar eventueel bij mocht komen. Ik dacht nog aan enkele mensen die ik graag wilde bezoeken of minstens even de hand wilde schudden.

Natuurlijk kwamen bij onze wandeling naar het centrum twee kerken nog in beeld. De katholieke kerk, die nu een stenen geval is zonder de ziel van de Roomse gemeenschap. Wat daarmee gaat gebeuren zal voorlopig wel een vraag blijven.

Mijn vrouw wilde graag de grote publiekstrekker Action even in. Omdat ik dat als een consumptiehol beschouw, gingen alleen zij en mijn gastheer naar binnen en ging ik richting de Grote Kerk. De deur naar het oosten stond open en orgelmuziek van de plaatselijke organist Dalhuizen klonk boven het winkelend publiek uit. Enkelen gingen naar binnen, onder wie ik.

Rustige en contemplatieve momenten met nog een kort gesprek met wat vrijwilligers. En ik kon even zitten om mijn gedachten even de vrije loop te laten. Tientallen gedachten, vooral naar vroeger, kwamen in mij op en ik was inwendig zeer gelukkig. Het was ook goed voor mijn benen, wat je van langs winkels slenteren niet kunt zeggen.

Epe (1)

Epe (2)

Epe (3)

Epe (4)

Epe (5)

Epe (6)

Buiten speelde het carillon en sloeg het elf uur: nostalgische slagen.

Rosana wilde nog even naar een dierenwinkel en ik wilde nog even bij Harry Nitert of Sjaan Durberg aanbellen die boven de Veluwepoort wonen. Onze gastheer zou dan wel met haar naar wat voor mij nog steeds ‘Slijkhuis’ is gaan. Ik belde aan. Harry was thuis. Zijn vrouw deed open en beiden hebben mij gastvrij ontvangen en meteen ook Sjaan gebeld en een schoolvriend, Wim Gorkink. Dus het werd gauw een ontmoeting van twee medewerkers van Epernet en Wim en zijn vrouw. Jan en Rosana kwamen na een tijdje ook terug van hun boodschap aan de dierenwinkel en voegden zich bij ons. Omdat wij nog verder moesten winkelen, kon deze geïmproviseerde reünie niet lang duren. Het was oergezellig en onderbrak fijn ons koopprograma.

De woensdagmarkt over, waar Rosana nog een tradionele boxer voor haar zoon kocht en zo naar wat winkels in het zuidelijke gedeelte van ons aller Epe. Daar nog even wat mooie anekdotes van Peter Bosch aangehoord.

Bepakt en bezakt zijn wij weer naar 'huis' gewandeld.

Mijn zus Annie en zwager Harry kwamen nog even langs om ons goedendag te zeggen en dat duurde ook langer dan wij verwacht hadden. Doortje Brands en haar schoolgenote, zus Annie, maakten van die gelegenheid weer een nostalgische praatjesmiddag.

De dag werd afgesloten met een heerlijk diner à la carte in het vroegere restaurant de Hertenkamp, dat nu de naam Floor draagt.

De Dellenweg en de Nieuwe Vijver ernaast zijn voor mij ook heilige plaatsen, omdat zij het wandel- en speelgebied uit mijn kinderjaren waren. Puur nostalgie en dat mag best als je de 80 al bent gepasseerd. Het restaurant kende ik alleen van de buitenkant, maar is nu heel modern en kunstzinnig ingericht, met lieve mensen aan de leiding en voor de bediening.

Epe (7)

Epe (8)

Epe (9)

Epe (10)

Epe (11)

Epe (12)

Epe (13)

Epe (15)

Met deze foto sluit ik ons verblijf in Epe af. Het was véél te kort en wij zouden nog zo graag, ondanks de vermoeidheid in mijn benen, vele vrienden en collega-Epernetters bezocht willen hebben, waarvoor wij nu nog onze verontschuldigingen aanbieden. Volgend jaar moeten wij beslist iets gezelligs samen gaan doen. Misschien een ontmoeting organiseren ergens in de mooie natuur.

Maar wie dan leeft, wie dan zorgt.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

 

Iets melden of vragen?
[email protected]

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.