Bij ons in Brazilië. 180: Een vluchtig bezoek aan Nederland (3)

in Epe (1) (Custom)Wij kwamen in Epe aan op maandagmiddag 29 juni en verbleven in mijn geboortedorp en omstreken tot donderdag, toen wij vroeg in de morgen op Schiphol het vliegtuig terug Belo Horizonte – via Lissabon - namen. Het waren afwisselende dagen vol intense ervaringen en mooie momenten.

Natuurlijk heeft Epe voor mij een aparte sfeer, al kende ik mijn geboortegrond van vóór mijn ouderlijk huis aan de Parkweg 2 niet meer terug. Wat een verandering, vooral het volgebouwd stukje bij het oude, maar mooi gerestaureerde gemeentehuis. En ik had zo graag gezien dat de ruimte tussen de twee gemeentehuizen open zou blijven, beplant met wat lage bomen tussen de rijen nieuwe huizen. Zodat ook de bewoners van de Lindenhove, waar moeder negentien jaar gewoond heeft, goed de kerktoren konden blijven zien. En dat de mensen op het terras buiten bij Cornelis een blik konden werpen op het nieuwe gemeentehuis. Epe centrum is een stad geworden. Jammer dus van die markthal er zo tussen in. Het maakt alles wat drukkend. Je kunt zien dat de projectontwikkelaar niet uit Epe komt.

Veel van het nieuwe Epe hebben wij niet zo beleefd of in ons opgenomen, want wij hadden maar één morgen, de morgen van de woensdagmarkt om daar en langs de Hoofdstraat wat te winkelen.

in Epe (1)

Wij schijnen, samen met ons gastenpaar, een soort routine te hebben die ons zeer goed bevalt. Dus op de maandagmiddag van aankomst eerst even een bezoekje aan Elburg om door dat mooie stadje te lopen richting de haven, waar de lekkerst gerookte palingen te koop worden aangeboden.

in Epe (4)

De stad is op die paar vierkante kilometer een echt toevluchtsoord voor toeristen, die vaak met eigen boten in het oude haven binnenkomen. Je ziet ze met bosjes tegelijk zitten of lopen door de historische straatjes en steegjes.

in Epe (5)

in Epe (6)

Wij genoten van ons palingmaal in Epe. Het was echt smullen geblazen.

Fijn dat je in de zomer lange avonden hebt, zodat wij ook nog even de Renderklippen hebben beklommen om de honden uit te laten. Ook altijd een mooi en vast uitstapje.

In de late avond onder een romantisch mooie en bijna volle maan nog even een late wandeling gemaakt langs de Hoge Weerd en de Dellenweg, een mooi stukje Epe. Mijn benen begonnen toen wat zeer te doen. Een goede nachtrust zou dat wel beter maken, dacht ik zo.

in Epe (7)

in Epe (8)

De volgende dag laat opgestaan. De pijn in mijn benen was iets minder, maar niet genoeg om een lange geplande wandeling over de Renderklippen te maken. Dus mijn gastheer ging alleen

In de late morgen een bezoekje aan wat vrienden en in de middag zijn wij even naar Vorchten gereden, om de weduwe Niesing te bezoeken en samen over het gemis aan die grote man Teun wat bij te praten. Een mooie en emotioneel rijke middag. Het huis en aanliggende gronden is voor Rosana en mij echt een paradijs. De ziel erachter, Teun, de vroegere herder van de Renderklippen, is niet meer. De goedheid van zijn toevallig aanwezige zus (en zwager) kon hem niet vervangen. Ook de bloemen niet. Hij was het voornaamste onderwerp van onze gesprekken en alles draaide om hem. Wij vonden zelfs dat de paar aanwezige dieren wat nerveuzer reageerden. Misten ook zij de grote baas?

in Epe (9)

in Epe (10)

in Epe (11)

in Epe (12)

Op onze terugweg nog even een bezoekje aan het kerkhof achter het zeer oude kerkje van Vochten. Hij rust in vrede.

in Epe (13)

Bij mijn gastheer thuis mijn benen wat rust gegund en wat bijgekomen van de emoties. Een wokrestaurant in de buurt zorgde voor de inwendige mens.

Volgende week het vierde en laatste deel van de serie over ons verblijf in Nederland en vooral Epe.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento