Bij ons in Brazilië. 169: Een mistige Moederdag

mist (8) (Custom)In de gemeente Epe genieten de mensen van de lente. Inwoners, dagjesmensen en vakantiegangers wandelen of fietsen weer in de schitterende en afwisselende  omgeving, in frisgroene kleuren gestoken van de eerste bladeren. De bossen en heidevelden van de Dellen en de landschappen van het oude Tongeren worden weer door onze natuurliefhebbers gefotografeerd met dood en levend materiaal als hun objecten. Als de Epenaren de lente vieren, hebben wij hier in Brazilië de herfst.

Niet zoals in Epe, met zijn beëindiging van de groei in het levensproces, maar met het kouder worden en de aanvang van de droge tijd. Dat gaat in de bergen vaak samen met het nachtelijk opzetten van mist, die vooral de bomen van de bossen in het dal bijna onzichtbaar maken en als wazige spoken de verre uitzichten versperren.
Rosana en ik houden van mist. Het doet haar aan het regenachtige en dikwijls bewolkte Nederland denken.

Een zondagmorgen in de mist maakten wij weer eens mee op Moederdag, toen wij het weekend in 't Hemeltje doorbrachten. Susie maakte mij rond zes uur wakker door met haar rechter voorpoot zoals gewoonlijk tegen mijn hoofd te stoten. Zij, de labrador Frieda en onze nieuwste aanwinst Pituka moeten bij het licht worden van de dag even naar buiten om hun behoeften te doen. Door de ramen zag ik al dat er een flinke mist was neergestreken. Rosana liet ik doorslapen. Zachtjes leidde ik de honden naar het hekje en deed dat open. De stenen van de trap naar beneden waren wat nat van het mistvocht. Pituka mocht nog niet mee de tuin in, omdat zij nog niet aan de dagelijkse routine op 't Hemeltje gewend is. Haar liet ik alleen op de afgesloten veranda.
In mijn flanellen pyama had ik het niet koud. Ik ging wel even op de thermometer kijken. 14 graden Celsius. Gauw naar binnen, mijn camera gepakt en binnen al begonnen met wat foto's van het mistfenomeen te maken.

Twee foto's vanuit onze slaapkamer en veranda. De hele omgeving heeft een andere aanblik gekregen. De proporties worden anders en het gewone uitzicht krijgt een andere diepte, omdat alles dichterbij lijkt. Het is ook wat geheimzinniger.
(Op de haag de tweede foto zijn mieren een nest aan het maken.)

mist (1)

mist (2)

De honden kwamen terug de natte trap op en Pituka had wat geplast in een ver hoekje. ,,Zal ik zo wel even opruimen”, dacht ik bij mijzelf. Ik liet ze met hun drieën alleen op de veranda. Ging terug naar de slaapkamer, waar onze kat  Manfred zachtjes om eten miauwde, wat ik haar gaf. Rosana werd ook wakker en na onze ochtendkus ging zij wat mediteren, terwijl ik mij omkleedde om even alleen de tuin in te gaan en wat rond het huis te lopen om wat foto's te maken.
Een kleine fotoreportage van wat ik zo zag.

mist (3)

mist (4)

mist (5)

mist (7)

mist (8)

mist (9)

mist (10)

mist (12)

mist (13)

mist (14)

Deze morgen was ons ontbijt niet op de veranda, zoals gewoonlijk, maar binnen. De temperatuur liep al wat omhoog, maar het was toch echt te koud om buiten te ontbijten. De mist had ook een flinke lading vocht op het ronde tafelblad achtergelaten.

mist (17)

Tegen tien uur kwam de zon wat door maar het duurde tot ruim elf uur voordat het zonlicht wat krachtiger werd.

mist (16)

Tegen het middaguur zijn wij voldaan weer op Belo aan gereden, want het was Moederdag en twee van haar kinderen zouden even langskomen om moeder Rosana in de watten te leggen. Ze brachten wat pizza's mee.

mist (18)

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento