Bij ons in Brazilië. 166: Vragen naar geluk

geluk (6) (Custom)Vóór mij, vanaf mijn zithoek, de televisie op onze slaapkamer. Het klokje erboven tikt de tijd weg. Onze labrador Frieda en de kat Manfred als moeder en zoon liggend op ons bed. In de verte, aan de andere kant van Rosana’s kantoortje, ligt onze nieuwe aanwinst Pituka vredig op de plaats van Frieda onder het open raam zich in de zon al slapend te verwarmen. Susie ligt achter mijn fauteuil op haar bedje.

Op de tv een goed twee uur durend programa over geluk, met opeenvolgende interviews van de vijftien voornaamste filosofen, denkers en opvoeders van Brazilië. Wat foto's om even wat sfeer te proeven.

geluk (1)

geluk (2)

geluk (3)

Iedereen geeft zijn idee over het leven als de eeuwige zoektocht naar het individuele geluk. Het programa zit goed in elkaar en iedere ‘geleerde’ behandelt het onderwerp vanuit zijn eigen filosofisch, wetenschappelijk of religieus standpunt.

Wat mij opvalt is dat zij bijna allemaal het solidarieteitsidee in hun voordracht naar voren brengen: wij, in onze duizendmaal gescheiden wereldjes, leven toch ergens samen op deze miniem kleine wereldbol. Samen zijn wij bewust verantwoordelijk voor alles en allen die ons omringen. En ons streven naar individueel geluk moet samengaan met allen en alles met wie of wat wij samen moeten of mogen leven.

Het mensenleven is  dus een bewuste schakel in een groter geheel. Wij mogen  bewust deelnemen aan het evolueren of ontwikkelen van onze aarde en de ruimte er omheen. De mens is niet meer het centrum van het heelal.

Wat mij ook opvalt is dat de meeste ‘geleerden’ uitkomen bij een mysterie. Het mythologische denken van de Grieken en Romeinen en zelfs van alle stammen en volkeren in de toen primitieve wereld van vóór het wetenschappelijk denken, kwam en komt uit bij hetzelfde mysterie. Er zijn geen antwoorden op al onze vragen. Misschien is het eeuwige vragen wel het voornaamste van ons bestaan.

Hoe dieper wij duiken in de microscopische wereld van de atoomdeeltjes en in de wereld van het onvoorstelbare universum, wij kloppen altijd op de deur van het mysterie en die deur blijft uiteindelijk op een kiertje na gesloten.
Het normale menselijke brein kan niet meer vatten of voorstellen wat bijvoorbeeld de micro- of macrowereld aan raadsels inhoudt.
Om maar even een voorbeeld te geven.
Wij hebben absoluut geen idee van hoe het aanvoelt om een reis van één lichtjaar te maken, waarin een afstand van meer dan een 9.5 bilhoen kilometer wwordt overbrugd. Een reis over een biljoen kilometer gaat ons voorstellingsvermogen echt te boven. Er wordt nu aan een telescoop gewerkt, de James Webb Space Telescoop, die in de nabije toekomst meer dan 13 triljoen lichtjaren diep in het ons bekende universum kan en gaat kijken.

Het is allemaal zo intens moeilijk om dat voor te stellen, dat zelfs de astronomen geen pogingen meer ondernemen om dat allemaal in hun voorstellingsvermogen op te nemen. Gewoon alles als een aanzet van het  wetenschappelijk feit aannemen in hun beroepsleven, om dan gauw weer naar het gewone dagelijkse leven terug te keren. Het dagelijkse leven van boodschappen doen en voor het eten zorgen, van facebook bijhouden en e-maitjes schrijven, van voor de honden zorgen en brokjes geven aan de kat, van de kranten lezen en het nieuws bijhouden, van de afwas doen of de vloer bijvegen. Beslommeringen die ons het dagelijks geluk moeten geven.

Allemaal dingen die ik op deze bewuste tv-dag zie in Pituka, tevreden in het halve zonlicht, of het piepkleine bloemetje in de rode klompen uit Epe. Nabije dingen die voor ons het geluk zullen en moeten uitmaken.

Je hebt geen andere keus.

geluk (6)

geluk (7)

geluk (8)

Fijne en vooral gelukkige lentedagen gewenst.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento