Bij ons in Brazilië.165: Vogels en hagedissen

Vogels komen niet meer bij ons op het Binnenhofje. Het dagelijkse bezoek van onze bem-ti-vi behoort tot het verleden. Alleen wat foto's staan nog in mijn archief en geheugen.

moordkat (1)

Hagedissen waren ook onze constante gasten. De kleine soorten kropen iedere avond langs de zijmuren op zoek naar hun lekkere insectenhapjes. Gelukkig hebben wij van de mooiste de foto's nog.

moordkat (2)

Is het de schuld van de vele omgekapte fruitbomen die van het terrein achter ons een kleine woestenij hebben gemaakt en de vaste zitplaatsen voor de vogels hebben weggezaagd?

moordkat (3)

Is het de schuld van de nieuwbouw die nu met rasse schreden de hoogte in wordt geschoten?

moordkat (4)

Nee, de grote boosdoener is onze aangenomen kat Manfred, die in de namiddag en vooral ‘s nachts op jacht gaat op alles wat beweegt in en langs ons binnenhofje. Als hij in alle stilte vanaf zijn plaats onder de gordijnen van onze slaapkamer, in het donkere hoekje bij het meditatiekamertje of onder de zwanenbank een vogel bij het vijvertje of een hagedis(je) op jacht langs de hoge muren ziet, dan trilt hij enkele seconden met zijn onderkaak voordat hij op zijn slachtoffer af schiet, bij vogels gelukkig meestal zonder succes.

In zijn jacht op hagedissen heeft hij meer succes. Wat dat betreft is een kat een echt roofdier. De katten uit mijn jeudjaren deden hetzelfde met een gepakt muisje: spelen met het slachtoffer. Hij zet zijn poten op het diertje en probeert het van zich af te stoten of weg te schuiven. Lange tijd stoeit hij ermee. Het hagedisje (genaamd ‘lagartixo’) wordt door zijn nietigheid gauw een dodelijk slachtoffertje. Met de kleintjes is de ontmoeting met Manfred dus meestal fataal. De wat grotere (genaamd ‘calango’) houdt zich tijdens het spelletje van de kat koest en schijndood. Zo heeft het diertje zich toch nog weten te redden. Dat heb ik twee maal mogen meemaken. Van de kleinere soorten zie je de volgende morgen alleen wat resten, als Manfred zijn nachtwerk heeft voltooid. Of hij ze oppeuzelt, weet ik nu nog niet.

Een serie foto's die dit even illustreren. Voor de gevoeligste lezers wel even vooraf vertellen dat de twee calango's in veiligheid zijn gebracht door de fotograaf en nog ergens voortleven in onze buurt.

In het zwembad voltrok zich de eerste serie 'gruwelmomenten'. Manfred was nog klein.

moordkat (5)

moordkat (6)

moordkat (7)

Een tweede keer zag ik hem bezig met een behoorlijk grote calango. Ook dat beest hield zich schijndood. Na een paar seconden maakte de kat het spelletje af en ging er vandoor. De hagedis voelde in mijn handen warm aan en zijn hartje klopte tussen mijn vingers. Ik heb hem tussen de steentjes gezet in de muurtuin en na een paar minuten voelde hij zich veilig genoeg om de poten te nemen, waarschijnlijk omhoog tegen de ruwe, maar veilige achtermuur naar boven.

moordkat (9)

moordkat (10)

In huis loopt het kleinere soort hagedissen hoog langs de muren. Ze voelen zich veilig voor de op niks uitlopende pogingen van Manfred om ze te pakken. Hun aantallen worden nu toch ook steeds minder en ze zullen op de lange termijn wel ophouden daar te proberen de lastige muggen en andere insecten te pakken. Ik vind dat toch wel jammer. Rosana vindt het wel een voordeel om een kat in huis te hebben; niet alleen vanwege zijn gezelschap, maar vooral vanwege zijn jachtmetoden op insecten en 'klein wild'.

moordkat (11)

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden
Powered door Komento