Bij ons in Brazilië: 15. Cipó de São João (2)

Nu is het de beurt aan de Sint Jans Bloem, de dichte en open oranje staafjes. Een korte schoonheidswaardering van dit gewas.

Ze groeien in het wild, ik heb ze nog nooit ‘tam’ gezien, zoals de amaryllis. Dat is een trots historisch feit: Nederlandse specialisten kiezen een wilde bloem uit en cultiveren die, zoals dat met de amaryllis is gebeurd. De wilde amaryllis groeit ook hier in de buurt , vooral op de bergen. Is op een gegeven moment verder gekweekt door de Nederlanders.
Een ‘wilde’ amaryllis, achter ’t Hemeltje, overgeplant van de bergen.


Een ‘tamme’ amaryllis, in de tuin van buren.


De Sint Jans bloem komt als een kleine scheut uit de grond (waar ooit de eerste scheut heeft gestaan, is mij onbekend) en richt zich op tussen de bomen waaraan hij zich vastklampt. Het is een klimplant tussen bomen. Hij gaat op het (zon)licht af. Het groeit zelfs goed in arme grond. Hij komt voor in heel Brazilië.
De volgende foto’s zijn een paar weken terug genomen in ons condominium.


Zij bloeien in juni/juli en geven het bos of de bomengroep een feestelijk aspect. Het zijn lange slierten, die omhoog en omlaag slingeren. De donkergroene bomen bloeien op door hun aanwezigheid. Door het jaar zijn zij voor een onbekende natuurliefhebber onzichtbaar. In juni/juli zijn ze dubbel zo goed zichtbaar door hun felle oranje kleur tegen het groen, dat aan hele bos of bomengroep de levensglorie teruggeeft.


Ik denk ook dat de vogels, vooral die het van de nectar moeten hebben, graag hun snaveltjes in de hoorntjes steken en het vocht, daar beneden voor hen opgeslagen, opslurpen.


Mijn eerste schoonmoeder wilde met alle geweld het altaar, waarvoor wij het ja-woord zouden uitspreken, versieren met in elkaar gevlochten kransen van deze goed afstekende oranje bloemen. Omdat zij afgeplukt nog al gauw verdorren en er dan maar wat lusteloos bijhangen, moest zij haar droom vergeten en de bloem door andere soorten vervangen.
Deze tak hangt omlaag. De bloemen richten zich echter op.

Het zijn indrukwekkende hangplanten.

Wat mij ook opviel, is dat zij altijd de zon op zoeken. Hoog in de bomen, en zelfs bovenop de toppen, tonen zij aan ons mensen hun pracht en geven zij te eten, zonder het zelf te weten, aan de ook onwetende kolibries, wespen en bijen.


Grote vrienden van ons, een Nederlander en zijn lieve Braziliaanse vrouw, hadden, toen zij hun in die tijd moderne huis bouwden, een stekje op een goede plaats gezet. In drie jaar is dat uitgegroeid tot een geweldige struik die ieder jaar maar omhoog klom en op een gegeven moment het hele betonnen dak bedekte. Zij zijn allebei plotseling overleden. Of het dak nog bezet is door die bloemenpracht, weet ik niet. Na hun dood was ook hun huis dood.

Het is nu hun tijd van schoonheid. Juni en juli zijn hun maanden. Jammer dat de bloemen na een paar dagen ophouden hun schoonheid uit te spreiden. De climax wordt alleen bereikt eind juni/begin juli.
Iedere maand is er echter wel wat voor iedereen te bewonderen in deze nog wilde natuur. Andere soorten bloemen vervangen hen. De diversiteit van de natuur is nog steeds onuitputtelijk. En zal hopelijk zo blijven.

Dat ook wij hier onze helpende hand mogen aanbieden.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Terzijde

Wat is het toch altijd frappant dat bij alle partijen na de verkiezingen feest wordt gevierd. Bij de winnaars uiteraard, maar ook bij de verliezers, omdat het verlies kleiner was dan verwacht, omdat de partij 'weer klimt', omdat de partij de grootste is gebleven, omdat ze een 'factor van belang' is gebleven, omdat de uitslag weliswaar slechter is dan de vorige keer maar beter dan in de peilingen, enzovoorts. Dus eigenijk alleen maar winnaars en geen verliezers. Politiek ten voeten uit.



VA02 2019 01 Aangepast

De nieuwe VA-krant is een heel bijzondere. Om naar uit te kijken! Hier vast een leuk voorproefje!



100% wild: vanmorgen twee wilde zwijnen met 16 biggetjes gezien. Ze zijn er vroeg bij. Voorjaarsbode? Nee, zachte winter, want de draagtijd is bijna vier maanden.



Vrolijk makend filmpje van de dag over Jenny, een paard dat dagelijks alleen aan de wandel gaat.



Prachtadvertentie in De Schaapskooi .



In De Telegraaf: Gezin uit Epe kreeg plots Syrische buren: ’Nu hulp nodig’



Ons buitengebied is vergeven van percelen waarop kerstbomen, buxussen en ander landschaps ontsierend groen wordt geteeld. Wij vinden dat verschrikkelijk. En het ergste is, dat de gemeente er nog vrolijk aan meewerkt ook om nog eens een terrein van 36 voetbalvelden groot te bestemmen voor kerstbomen. Hoe haal je het in je hoofd! Vraag eens rond hoeveel mensen dat wèl mooi vinden. Nog even en we houden geen weiland meer over. Bescherm het landschap eens, in plaats van een bedrijf dat te laten verpesten! Hé, 'bescherm het landschap' is ook de naam van een actiegroep en website die zich daar tegen verzet. Goed werk mensen! Hulde!



Epe mien däärpien deel 3 van Gert van den Esschert ligt nog in de winkel en daar is nu deel 1 ook bij gekomen. Het is de vierde herdruk van het succesvolste boek uit de serie, waar nog steeds veel vraag naar is. Snel naar de winkel of bestellen bij Uitgeverij Gelderland, voordat het weer uitverkocht is!



Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.