Bij ons in Brazilië. 134: Urubu, of de altijd aanwezige aasgier

gier (2) (Custom)Hij is niet bepaald  moeders mooiste. Van dichtbij lijkt hij wat op een Engelse rechter met zijn zwarte toga en grijze pruik. Op de grond en dan ook nog vechtend met zijn soortgenoten om een stuik verrot of dood vlees is hij, voor ons mensenkinderen, afgrijselijk lelijk. Ik heb het over de Urubu, ook bekend als een aas- of zwarte gier.

Voor de vogelliefhebbers hier even een link naar een uitgebreide beschrijving.

gier (1)
In het luchtruim, als hij met zijn maatje aerodynamisch op de luchtlagen bijna bewegingloos steeds een stapje hoger vliegt, is het toch een majestueus gezicht. Daar is hij toch ergens de koning van het luchtruim. Als ik bij ’t Hemeltje na een goed diner even in mijn hangmat wat bijkom en het luchtruim af kijk, dan zie ik ze in cirkels almaar hoger zweven. Samen maken zij naar elkaar toe draaiende rondjes als in een dans op de ijsvloer. Ik weet niet of zij continu naar elkaar kijken of ieder op zich meer geïnteresseerd is in het opsporen van dode dierenresten ver beneden. Ik heb eens gelezen dat zij steeds hoger vliegen om hun spijsvertering op gang te helpen.

gier (2)

Zij hebben ook moeilijkheden als zij op een smalle tak hun evenwicht proberen te houden. Hun poten zijn nogal zwak. Dat hebben zij gemeen met andere grote vogels. Zij zijn wat te zwaar en de tak is vaak te dun.

gier (3)

gier (4)

Op de grond is dat anders. Op een wat verlaten strandje liep ik behoedzaam uit het zeewater toen iets verderop een groepje zwarte gieren om visresten aan het vechten waren, die treknetvissers daar voor hen hadden achtergelaten. Gauw mijn camera gepakt en wat foto’s gemaakt. Zij zijn wat schuchter, maar dit maal was hun honger groter en permitteerden ze mijn nabijheid.

gier (5)

gier (6)

Een tijd geleden reden we naar Tiradentes. (zie column 95). Ik rijd nooit hard, gelukkig maar, want bij het nemen van een bocht reden wij bijna in op een groep zwarte aasgieren die één of ander aangereden dier aan het verscheuren waren. Ik kon de wagen nog op tijd stoppen en door de voorruit wat foto’s maken van die hongerige clan, die niet eens wegvloog, op een zonderling na, die naar een naburige dode boom vloog en daarop met wat moeilijkheden landde. Leuk voor onze gasten om dat ook eens te zien. De scènes veroorzaakten in hen geen afkeer of weerzin. Alleen nieuwsGIERigheid.

gier (7)

gier (8)

Bij een wandeling rond het Suikerbrood in Rio kwamen wij deze vogels in grote getale tegen. Zij schijnen daar ook te nestelen. Zij vinden het fijn om achter elkaar aan te springen op de kale rotsen net boven de waterspiegel met een behendigheid die ons verraste. Zij wachten daar ook op elkaar. Een vrouwtje (denken wij) zat voor ons op een kaal stukje rotswand en reageerde met romantisch vleugelslagen op wat kreten die van boven  kwamen. Wij zagen haar soortgenoot ook vliegen, rechts boven de met groen bedekte rotswand. ,,Dat is vast haar mannetje“, dacht ieder van ons bij zichzelf.
Na een klein poosje vloog zij op in zijn richting. En samen maakten zij zalig wat rondjes om elkaar heen op de opgaande luchtlagen rond de berg.

gier (9)

gier (10)

gier (11)

Dieren zijn net mensen, al doen zij het onbewust, maar vanuit een heel diepe levensdrang.

Urubu’s zijn de lijkenopruimers in de natuur. Sommigen spreken met weerzin over deze dieren. Anderen proberen ze als huisdier met groot succes aan zich te binden door ze van jongs af aan in huis te halen. De grote voetbalclub Flamengo uit Rio de Janeiro heeft de urubu als mascotte, wat natuurlijk een spotmotief is voor de supporters van andere clubs.

Gewoon respect tonen voor dit toch wel ergens nodige schepsel.

En zo lelijk is hij nu ook weer niet.

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.