Bij ons in Brazilië: 11. Een bui trekt voorbij

Het kan zijn dat de meeste actieve mensen in Epe niet van regen houden. Vooral degenen die geen auto hebben lijden eronder. Die noodzakelijke fenomenen verhinderen hun drukke agenda die het van uren en zelfs minuten moet hebben.

Echte wateroverlast is er bijna nooit in Epe en als die er is, dan maken de mensen filmpjes en zetten die op Youtube.

Het kan toeval zijn of persoonlijke verdienste, maar de keren dat wij in Epe onze vakantie doormaakten, waren de weergoden ons goed gezind en konden wij de paraplu vergeten.
Stortregens in onze grote stad Belo zijn een ramp, vooral voor hen die van de ene naar de andere kant van de stad moeten. Het regenwater valt in tonnen tegelijk uit de hemel, wat het vuil ophoopt in de lage gedeelten van de stad en van het toch al wilde verkeer een warboel maakt. Ook voor de arme bevolking kan het een ramp zijn. Zij wonen in miezerige huisjes vlak naast rustige riviertjes, die ineens in opgezwollen en onstuimige waters veranderen die alles in hun natuurkracht meeslepen. Ook voor de mensen die op de steile hellingen van de favela’s wonen kan regen van een half uur een ramp zijn. Dat kan de doornatte ondergrond ook ineens, zonder waarschuwing, laten schuiven en hun hele huis, met inboedel en al, naar beneden storten.
Op en bij ons buiten,’t Hemeltje, midden in de natuur, is de regen meestal een zegen. De grond neemt het water gretig op. Wat er overblijft, wordt in veilige beekjes, wel met steile oevers, weggevoerd naar bredere rivieren.
De laatste zware regen viel in maart. Het weer was de hele dag al mooi en warm geweest, een voorbode van latere regen. In de namiddag werd het over de bergen aan de westkant ineens donkergrijs en met een grote snelheid, door harde winden aangedreven, kwam het regenpak onze richting op. De donder deed ook zijn intrede. Gauw de luiken voor de verschillende ramen dicht en wat handdoeken onder tegen de voordeur van de benedenverdieping gelegd.
En toen wachten op wat zeker zou komen.
Wel ging ik iets vóór de zondvloed de veranda op om wat foto’s te maken van wat de natuur ook als kracht en macht in zich heeft. Rosana bleef bij de angstige dieren.
Het resultaat laat ik even zien.
Boven de bergen is de lucht loodgrijs.


De zware luchten komen eraan. Zonder regen overstijgen zij ons huisje.


Indrukwekkend is het als de regen, kletterend op blad en dak, losbarst.


Onze honden zochten hun plekje op onder hun veilige doeken.


Na een klein half uurtje gaf de regenboog de natuur haar frisheid weer terug.

Het was weer veilig in het buiten van Gerardus en Rosana.

Volgende week gaan wij de mist in.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Terzijde

samen

Houd vol, we moeten met z'n allen door deze crisis. Houd rekening met elkaar en wees extra lief voor iedereen die dat nodig heeft.

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.