Bij ons in Brazilië: 53: Scooby en de prinses (deel 3)

Scooby moest dus weer naar een ander tehuis. Bij het eerste adres dat Dona Joana ons had gegeven, waren we zo weer weg. Een vreemd soort huis dat met de bewoners en een al oude, zieke herdershond een grimmige indruk maakte.

Scooby kon komen, maar dan als waakhond. Toen we het afgebakende stuk terrein zagen waar Scooby dan als waakhond de dag moest doorbrengen en gedurende de nacht over het terrein en huis te waken, was die ruimte alleen al reden genoeg om afscheid te nemen van die mensen. Dat konden wij Scooby niet aan doen.

1 (Custom)

2 (Custom)

We kwamen toen tot de ontdekking dat je met een mobieltje wonderen kunt verrichten. Terug in Dona Joana’s huis belden we haar vroegere  patroon op, de nummer 2 van de adressen die zij ons gegeven had. Hij was thuis en hoorde het verhaal aan. Scooby kon komen. Wij zouden hem de volgende zaterdagmiddag even brengen.
Die dag Scooby opgehaald en hem afgeleverd bij de man, die hem als een godsgeschenk ontving. Wij erg blij en gerustgesteld, vooral toen we het huis en terrein bekeken. Het stel dat, als arbeiders, op zijn terrein woont, was ook erg opgewonden, vooral door de dolle sprongen van hun nieuwe huisgenoot. Dat zij zelf ook een hondje hadden, was geen probleem.

3 (Custom)

We vonden het nieuwe baasje wel een wonderlijke man. Hij zocht bescherming tegen slangen (hij droeg daarom ook beenbeschermers), maar ook tegen alle kwade invloeden van buiten. Hij was wel heel vriendelijk en liet alles van zijn woning en zijn innerlijk zien, vooral zijn godsdienstige geaardheid: een mengelmoes van ‘religieuze’ praktijken die meer weg hadden van zwarte magie, dan van spiritualiteit.
In zijn collectie van religieuze afbeeldingen zagen wij zelfs nog een foto van een zalig verklaarde Nederlandse pater die in Belo als een heilige wordt vereerd (pater Eustáquio, op de foto net boven het hoofd van de man). Oosterse en westerse goden moesten hem en zijn huis beschermen tegen het omringende en, volgens hem, opdringende kwaad. De wierooklucht in zijn huis was een symbool van al die occulte krachten.

4 (Custom)

5 (Custom)

6 (Custom)


Maar dat maakte niet uit voor Scooby, die er lekker kon rennen en aan de man een baas zou hebben die goed voor hem zou zorgen.
We zochten Scooby verschillende keren op. Het was altijd een blij weerzien. Scooby zag er goed uit dankzij het krachtvoer van zijn nieuwe baas en zijn bewegingsvrijheid op het 20.000 vierkante meter grote terrein.

7 (Custom)

Tòt een telefoontje van de man een einde maakte aan Scooby’s verblijf daar. Scooby begon als een dictator te heersen op dat grote terrein; hij was de leidende figuur daar, liep achter het kleinvee aan en joeg dat op en kippen en angola kipjes, die op slangen jagen, hadden geen rust meer. Hij had het vooral op de trotse kalkoenen gemunt.

8 (Custom)

 

Dus hij moest aan de ketting. Een oud hondenhok ergens op het terrein, ver weg van mensen en kleinvee, werd zijn nieuw onderkomen. Eten en water werden hem door het arbeiderspaar voorgezet. Hij was alleen en niemand speelde met hem. Zelfs zijn nieuw baasje wilde niets meer van hem weten.

9 (Custom)


Toen we dat hoorden, zijn we meteen even gaan kijken. Wat we zagen, was teveel voor ons: we spraken met de baas af een nieuw tehuis te zoeken voor Scooby. Opgelucht ging hij daarmee akkoord.

Zo werden we wéér gedwongen om een nieuw thuis te zoeken. Gelukkig diende zich binnen een week een prinses aan.
Hoe het verder ging, laat ik volgende week weten.

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.