Agenda

De grootste klimaatvervuilers zijn de generaties na ons

Dit verhaal van Daniël Verveer deed me denken aan het volgende verhaal dat ik een tijd geleden toegestuurd kreeg. ik heb het een beetje geactualiseerd.

Bij het afrekenen in de supermarkt stelde de jonge caissière de veel oudere vrouw voor om haar eigen boodschappentassen mee te brengen, omdat plastic zakken niet goed zijn voor het milieu. De vrouw verontschuldigde zich en legde uit: ,,We hadden dat 'groene gevoel' niet in mijn jonge jaren.’’ De jonge caissière antwoordde: ,,Dat is ons probleem vandaag: jouw generatie gaf niet genoeg om ons milieu te sparen voor toekomstige generaties."

Ze had gelijk, onze generatie had niet dat ‘groene gevoel’. Wij gingen niet de straat op om te protesteren voor het klimaat.

Toen brachten we melkflessen, limonadeflessen en bierflessen terug naar de winkel. De winkel stuurde ze terug naar de fabriek om te worden gewassen en gesteriliseerd en bijgevuld, zodat ze steeds dezelfde flessen konden gebruiken.

Kruidenierswinkels pakten onze boodschappen in bruine papieren zakken, die we hergebruikten voor tal van dingen, de meest gedenkwaardige naast huishoudelijke tassen voor afval, was het gebruik van bruine papieren zakken als boekomslagen voor onze schoolboeken. Dit was om ervoor te zorgen dat openbaar bezit (de boeken voor ons gebruik door de school), niet werd geschonden door ons gekrabbel. Toen konden we onze boeken personaliseren op de bruine papieren zakken.

We liepen de trap op, omdat we geen lift hadden in elke supermarkt, winkel en kantoorgebouw. We liepen naar de plaatselijke winkel en stapten niet elke keer in een 100 pk-machine als we een halve kilometer moesten afleggen.

Toen wasten we de badstof luiers omdat we niet over de wegwerpsoort beschikten. We droogden kleding aan een lijn, niet in een energie schrokkende machine die 3 kilowatt verbrandde. Wind- en zonne-energie maakten onze kleren droog. Kinderen droegen kleding van hun broers of zussen, niet altijd gloednieuwe kleding.

Destijds hadden we één radio of tv in huis, àls we die al hadden, geen tv in elke kamer en de tv had een klein scherm, ter grootte van een grote zakdoek, niet ter grootte van Rottumerplaat. We mixten en roerden met de hand omdat we geen elektrische machines hadden om dat voor ons te doen. Als we een breekbaar artikel moesten verpakken om per post te sturen, gebruikten we oude kranten, niet piepschuim of plastic noppenfolie. Destijds gebruikten we geen motor en verbrandden geen benzine om het gras te maaien. We duwden de maaier, die op menselijke kracht liep. We oefenden door te werken, dus we hoefden niet naar een fitnessclub om op loopbanden te lopen die op elektriciteit werken.

We dronken uit een kraan of fontein toen we dorst hadden in plaats van uit een kopje of een plastic fles. We vulden pennen met inkt bij in plaats van een nieuwe pen te kopen en we vervingen de scheermesjes in plaats van het hele scheermes weg te gooien, alleen maar omdat het mes ‘saai’ werd.

Mensen verplaatsten zich met de fiets of lopend en kinderen fietsten of liepen soms kilometers ver naar school in plaats van hun ouders te kneden tot een 24-uurs taxiservice in de vervuilende auto van het gezin, die hetzelfde kost als een heel huis vóór het 'groene gevoel'. We hadden een stopcontact in een kamer, niet een hele reeks stopcontacten om een tiental apparaten van stroom te voorzien en we hadden geen gecomputeriseerde gadget nodig om een signaal te ontvangen dat werd uitgezonden door satellieten 23.000 mijlen in de ruimte om de dichtstbijzijnde kroeg te vinden. We speelden nog gewoon met een bal buiten in plaats van de hele dag met een energie verslindende smartphone of tablet in de weer te zijn. Als we iemand wilden spreken, liepen of reden we naar hem toe, in plaats van hem te appen met een elke dag weer op te laden apparaat.

Als we bij wijze van uitzondering op vakantie gingen, bleven we in ons eigen land en hadden we het heerlijk! We gingen niet een paar keer per jaar met de grootste vervuilers van ons klimaat de lucht in omdat we denken dat we 'aanzien' genieten als we ver weg op vakantie zijn geweest.

En zo kunnen we nog een hele tijd door gaan.

Maar nu staat een groepje kinderen te blèren dat er iets aan het klimaat moet gebeuren! Ze weten niet eens wat ‘groen gevoel’ is, zijn zelf de grootste vervuilers!

 

Laat je reactie achter

Reageer als gast

0
algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden

Iets melden of vragen?
[email protected]

Terzijde

VA Krant nr. 4

Lad en Tim staan in de nieuwe VA-krant die rond 22 mei verschijnt.



Na Epe in 2011 is nu Heerde uitgeroepen tot zwijnonvriendelijkste dorp van Nederland. En dat terwijl Heerde veel gastvrijer is dan Epe, want daar staan geen 'zwijnenkerende rasters'.


Maandagavond stak een grote rotte wilde zwijnen ter hoogte van de Eper Veste de Kamperweg over richting dorp. De burgemeester: 'Iemand heeft weer eens een hek open gezet.'


Zie je wel! Een voorlieger van de gemeente zegt het ook: ,,Dat komt doordat hekken soms open blijven staan''. Ooit gehoord van de 'sluis'? Moeilijk hè, fouten toegeven. Het is onderhand te vergelijken met een dronken automobilist die tegen een boom rijdt en de boom daarvan de schuld geeft. Ze hebben daar allemaal lange neuzen, net als Pinokkio.


Herman Bolhaar uit Epe is 'Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen'. Een boeiend interview met hem in de Volkskrant.


Voor (niet alleen) voetballiefhebbers: een prachtig verhaal over Marc Overmars en Edwin van der Sar in De NRC. Zo snel kan het gaan. Een goede levensles voor iedereen die het moeilijk heeft. Petje af!


De gemeente is weer lekker bezig. Zegt dat de initiatiefnemers van het zonnepark bij de A50 vooral goed moeten communiceren. Alsof dat alle weerstand wegneemt. Dat zegt een gemeente die voortdurend wordt bekritiseerd vanwege haar gebrek aan communicatie. En dat bezwaar maken geen zin meer heeft omdat er al groen licht is gegeven. Daar had ze vooraf duidelijk over moeten communiceren. Maar dat doet ze niet, want anders kan ze haar zin niet doordrijven. Bah!


Kijk eens wat leuk, de werkgroep Twerk van De Passerel aan het werk.


 

 

Copyright www.epernet.nl

Niets mag zonder toestemming van de redactie worden overgenomen.